Meldplicht en ondergrens

Degene die voornemens is verontreinigde bodem te saneren moet dit melden bij het bevoegd gezag. Dit is vastgelegd in artikel 28, lid 1, van de Wet bodembescherming:

“Degene die voornemens is de bodem te saneren dan wel handelingen te verrichten ten gevolge waarvan de verontreiniging van de bodem wordt verminderd of verplaatst, doet van dat voornemen melding bij gedeputeerde staten van de betrokken provincie.”

In bepaalde gevallen mag een melding achterwege blijven (artikel 28, lid 5, Wbb):

“Een melding als bedoeld in het eerste lid kan achterwege blijven, indien de betrokkene redelijkerwijs kan aannemen dat de sanering of de handeling waarop zijn voornemen betrekking heeft geen geval van ernstige verontreiniging betreft en tevens vaststaat:

dat de betreffende hoeveelheid verontreinigde grond of verontreinigd grondwater 50 kubieke meter onderscheidenlijk 1000 kubieke meter niet te boven gaat, of

dat uit de aard van de in het eerste lid bedoelde handelingen volgt dat de grond slechts tijdelijk wordt verplaatst en na verplaatsing wordt teruggebracht.”

Hierbij is dus een ondergrens gesteld aan meldingsplichtige bodemsaneringen.

Het tijdelijk verplaatsen van grond is bijvoorbeeld aan de orde bij een reparatie van een rioolbuis of een kabel die in de bodem is gelegen. Om bij het te repareren onderdeel te komen moet de aannemer grond afgraven. Na afronding van de werkzaamheden zal alle grond weer teruggeplaatst worden. Voor deze activiteiten, die plaatsvinden in een geval van ernstige verontreiniging, is een melding niet verplicht (zie onder meer de uitspraak ABRvS 14 oktober 2009, 200900349/1, ECLI:NL:RVS:2009:BK0103, besproken in paragraaf 4.8.4).
Een melding is wel verplicht wanneer een nieuwe buis of kabel wordt geplaatst en er na de werkzaamheden grond overblijft. In dat geval wordt de grond namelijk niet volledig teruggebracht. De verontreinigde grond zal moeten worden afgevoerd.

In artikel 28, lid 6, van de Wet bodembescherming is bepaald dat ook bij AMvB gevallen van niet meldingsplichtige gevallen van bodemsanering kunnen worden aangewezen. Dit is gedaan in de AMvB in het Besluit overige niet-meldingsplichtige gevallen bodemsanering. Hierin zijn in artikel 2 de situaties beschreven waarin een melding achterwege kan blijven. Het gaat daarbij om situaties waarin het bevoegde gezag heeft vastgesteld dat:

geen sprake is van een geval van ernstige verontreiniging, naar aanleiding van de resultaten van een bodemonderzoek op grond van:

een aanvraag om een omgevingsvergunning voor een bouwactiviteit als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder a, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (bouwvergunning) en er een onderzoeksrapport inzake de gesteldheid van de bodem is vereist;

een aanvraag om een omgevingsvergunning voor een activiteit met betrekking tot een inrichting als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder e, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (omgevingsvergunning milieu),

een aanvraag om een ontheffing als bedoeld in artikel 1.3 van de Wet milieubeheer dan wel een mede op een activiteit waarvoor een zodanige ontheffing is vereist betrekking hebbende aanvraag om een omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 1.3a, eerste lid, van die wet, of

een melding als bedoeld in artikel 8.41 van de Wet milieubeheer op grond van een in artikel 8.40 van die wet bedoelde algemene maatregel van bestuur (Activiteitenbesluit milieubeheer);

indien het bevoegde gezag naar aanleiding van een melding als bedoeld in artikel 42 van het Besluit bodemkwaliteit heeft vastgesteld dat geen sprake is van een ernstig geval van verontreiniging.”

Het gaat dus om situaties waarin in een ander kader (aan de hand van bodemonderzoek) is vast komen te staan dat er geen sprake is van een geval van ernstige verontreiniging. Een melding ex artikel 28 van de Wet bodembescherming kan dan achterwege blijven. In artikel 2, lid 2, van het Besluit niet-meldingsplichtige bodemsaneringen is wel een belangrijke beperking opgenomen: de resultaten van het bodemonderzoek moeten wel representatief zijn om te kunnen beoordelen of de bodem ernstig verontreinigd is. Hiervan is in ieder geval sprake tot er vijf jaar zijn verstreken na voltooiing van het bodemonderzoek (actualiteitseis bodemonderzoek). Het moet dus gaan om een actueel bodemonderzoek.