Meldplicht en ondergrens

Degene die voornemens is verontreinigde bodem te saneren moet dit melden bij het bevoegd gezag. Dit is vastgelegd in artikel 28, lid 1 van de Wet bodembescherming:

Degene die voornemens is de bodem te saneren dan wel handelingen te verrichten ten gevolge waarvan de verontreiniging van de bodem wordt verminderd of verplaatst, doet van dat voornemen melding bij gedeputeerde staten van de betrokken provincie.

In bepaalde gevallen mag een melding achterwege blijven (art. 28, lid 5, Wbb):

Een melding als bedoeld in het eerste lid kan achterwege blijven, indien de betrokkene redelijkerwijs kan aannemen dat de sanering of de handeling waarop zijn voornemen betrekking heeft geen geval van ernstige verontreiniging betreft en tevens vaststaat:

dat de betreffende hoeveelheid verontreinigde grond of verontreinigd grondwater 50 kubieke meter onderscheidenlijk 1000 kubieke meter niet te boven gaat, of

dat uit de aard van de in het eerste lid bedoelde handelingen volgt dat de grond slechts tijdelijk wordt verplaatst en na verplaatsing wordt teruggebracht.

Hierbij is dus een ondergrens gesteld aan meldingsplichtige bodemsaneringen.

In artikel 28, lid 6 van de Wet bodembescherming is bepaald dat ook bij AMvB gevallen van niet meldingsplichtige gevallen van bodemsanering kunnen worden aangewezen. Dit is destijds gedaan in de AmvB in het Besluit overige niet-meldingsplichtige gevallen bodemsanering.