Kettingbedingen

Indien een bepaling geen goederenrechtelijke werking heeft en ook niet voldoet aan de vereisten voor een kwalitatieve verplichting, kan deze verplichting in beginsel niet tegen een rechtsopvolger onder bijzondere titel van de erfpachter worden ingeroepen. Om die reden is het raadzaam om de betreffende bepaling in de erfpachtovereenkomst als een kettingbeding op te nemen. Een kettingbeding is een contractuele verplichting van de erfpachter om de verplichting aan zijn rechtsopvolger op te leggen. Verder is een kettingbeding niet beperkt tot een verplichting tot een dulden of nalaten, zoals bij een kwalitatieve verbintenis.

In het geval de erfpachter verzuimt om een kettingbeding aan zijn rechtsopvolger op te leggen, kan de erfverpachter eventuele schade alleen op de voormalige erfpachter verhalen. Het kettingbeding maakt in dat geval namelijk geen onderdeel meer uit van het erfpachtrecht. Om die reden is het raadzaam om bij het opnemen van een kettingbeding tevens een aanzienlijke boete te bedingen, in het geval de erfpachter het kettingbeding niet aan zijn rechtsopvolger oplegt.

Indien partijen in de erfpachtovereenkomst een kettingbeding hebben opgenomen, kan de erfpachtakte, waarin het kettingbeding staat vermeld, in de openbare registers worden ingeschreven.

Artikel 3:17 BW.

Dit houdt echter niet in dat rechtsopvolgers van het erfpachtrecht aan het kettingbeding zijn gebonden.

Artikel 3:23 BW.

Zoals gezegd, een kettingbeding komt alleen tot stand indien de (rechtsopvolger van) erfpachter het kettingbeding uitdrukkelijk aanvaardt.

GS Zakelijke rechten, titel 7 Boek 5 BW, aant. 33.1.