Crisis- en herstelwet

De Crisis- en herstelwet (Chw) is op 31 maart 2010 in werking getreden en zal, zoals het nu staat, per 1 januari 2014 weer worden ingetrokken.

Wet van 18 maart 2010, houdende regels met betrekking tot versnelde ontwikkelingen en verwezenlijking van ruimtelijke in infrastructurele projecten, (Crisis- en herstelwet), Stb. 2010, 135 jo. Stb. 2010, 136, laatstelijk gewijzigd per 28 april 2011, Stb. 2011, 190.

Reden voor de invoering van de Chw is de economische crisis waarin ook Nederland sinds het najaar van 2008 verkeert.

Kamerstukken 2009-2010, 32 127, nr. 3.

Met de wet wordt beoogd de besluitvorming over bepaalde (bouw)projecten te versnellen. Het gaat onder meer om de aanleg van wegen en bedrijventerreinen, de bouw van woningen en windmolenparken.

De wet biedt een aantal procedurele maatregelen die er voor zorgen dat de procedure (met name in de beroepsfase) sneller kan worden doorlopen. Hierbij gaat het met name om aanpassingen van het algemene bestuursrecht voor de aangewezen projecten. Tijdens de beroepsfase geldt bijvoorbeeld het relativiteitsvereiste,

Artikel 1.9 Chw. Het relativiteitsvereiste houdt in dat een het klachtrecht onder de Crisis- en herstelwet beperkt is tot de delen van het besluit waar de reclamant ook echt een direct en persoonlijk belang bij heeft.

de mogelijkheid tot pro forma beroep is beperkt en de rechter moet binnen een half jaar na het aflopen van de beroepstermijn uitspraak doen. In de Chw zijn ook nieuwe ruimtelijke instrumenten geïntroduceerd, namelijk het gebiedsontwikkelingsplan, de structuurvisie plus en het projectuitvoeringsbesluit. Daarnaast voorzag de Crisis- en herstelwet in aanpassing van andere wetten, zoals onder andere de Wro.

De wetgever beoogt met de Crisis- en herstelwet te voorkomen, dat gezonde bedrijven omvallen. Daarmee hoopt men ervoor te kunnen zorgen dat mensen hun baan behouden en dat de economische structuur van Nederland sterker wordt. Het voornemen is om de Chw (op onderdelen) definitief te maken.

In de bijlage bij de Crisis- en herstelwet en de besluiten die ter uitvoering van de Crisis- en herstelwet zijn genomen

Besluit van 13 juli 2010, houdende regels ter uitvoering van Crisis- en herstelwet, eerste tranche (Besluit uitvoering Crisis- en herstelwet), Stb. 2010, 289 en Besluit van 18 maart 2011 tot wijziging van het Besluit uitvoering Crisis- en herstelwet (Besluit uitvoering Crisis- en herstelwet, tweede tranche. De derde tranche is inmiddels in behandeling bij de Tweede Kamer.

zijn onder andere regels opgenomen ten behoeve van innovatieve projecten waarmee kan worden afgeweken van specifieke bepalingen. Hiermee is toepassing gegeven aan het bepaalde in artikel 2.4 Chw, waarin is bepaald dat bij wijze van experiment van bepaalde wetten (en daarop gebaseerde besluiten) kan worden afgeweken. In het besluit zijn de projecten specifiek benoemd. Er kan alleen worden afgeweken als het experiment bijdraagt aan innovatieve ontwikkelingen en indien voldoende aannemelijk is dat uitvoering ervan bijdraagt aan het bestrijden van de economische crisis en aan de duurzaamheid.

Voor een uitgebreide bespreking van de mogelijkheden van de Crisis- en herstelwet wordt verwezen naar de daarvoor specifiek geschreven literatuur.

Crisis- en herstelwet en cultureel erfgoed
Voorbeeld van hoe in het besluit is omgegaan met het aspect cultureel erfgoed is het project Strijp S in Eindhoven, opgenomen in artikel 6. De herontwikkeling van het voormalige industriegebied van Philips (28 hectare) is een complexe opgave, mede omdat een groot deel van de opstallen (30% van alle toekomstige opstallen) rijksindustrieel monument is. Een (tijdelijke) bestemming van deze panden wordt van belang geacht om het gebied de komende jaren op een leefbaar niveau te houden en (voor later) op een hoger peil te krijgen. Verschillende regels met betrekking tot te verlenen vergunningen werkten belemmerend voor het project.

Tijdelijke omgevingsvergunningen om ruimte te geven aan creatieve initiatieven in monumentale gebouwen, kunnen nu worden verleend voor een periode van vijf jaar. Deze periode werd te kort geacht voor een ontwikkeling als Strijp-S. Om Strijp-S succesvol te herontwikkelen is de aanwijzing als experiment (artikel 2.4 Chw), waarbij langer tijdelijk gebruik mogelijk wordt gemaakt, van belang. In dit artikel is bepaald dat ten behoeve van dit project een tijdelijke omgevingsvergunning op basis van artikel 2.12 lid 2 Wabo kan worden verleend voor een termijn van 15 jaren (in plaats van de termijn van vijf jaren, zoals opgenomen in artikel 5.18 lid 1 Bor).

Nota van toelichting op artikel 6 van het Besluit uitvoering Crisis- en herstelwet.