14. Overbruggen van een terreinhoogteverschil

Een constructie voor het overbruggen van een terreinhoogteverschil van niet meer dan 1 m die niet hoger is dan het aansluitende afgewerkte terrein.

Het gaat hier om bouwwerken die vaak worden aangeduid met een keermuur, walmuur of een kademuur en zijn bedoeld om terreinhoogteverschillen op te vangen. Het tegenhouden van grond bij hoogteverschillen.

De omschrijving gaat uit van het overbruggen van een hoogteverschil van maximaal 1 meter met een maximum van de hoogte van het aansluitende afgewerkte terrein. Het is wel mogelijk om met dit onderdeel een terrassentuin aan te leggen bestaande uit meerdere keermuren zolang de hoogste keermuur niet boven het aansluitende afgewerkte terrein komt, en als elke keermuur niet hoger is dan 1 meter. Als deze tuin grenst aan het water of een vijver dan is er sprake van een kademuur (-wal) en dient de hoogte gemeten te worden van het grondpeil. In het algemeen is dat de bodem van het water of de vijver.

De hoogte wordt bepaald door de “zichtbare” constructie en niet inclusief het deel dan in de grond zit.

Bij dit type bouwwerk wordt vaak gedacht aan een damwand of een voorziening in de tuin als deze grenst aan water. Maar dit onderdeel kan ook voor andere bouwwerken worden gebruikt.

Bij de gemeente Steenwijkerland komt een verzoek om handhaving binnen tegen een ijsvogelwand op een perceel in Belt-Schutsloot.

Een ijsvogelwand is een geconstrueerde broedplaats voor ijsvogels. Het verzoek om handhaving werd in eerste instantie toegewezen omdat de gemeente van mening was dat hiervoor een omgevingsvergunning was vereist. Maar in bezwaar werd het verzoek alsnog afgewezen.

De ijsvolgelwand bestond uit een heuvel van aarde met twee steile kanten aan de zijde van het water met daaromheen een constructie van palen.

Een van de gronden die werd aangevoerd was: de ijsvogelwandconstructie is niet vergunningvrij.

(appellant) betoogt dat de voor de ijsvogelwandconstructie wel een vergunning is vereist. De constructie is direct achter de beschoeiing geplaatst en functioneert daarmee feitelijk als een (gezamenlijke) keermuur of keerwand die direct grenst aan water. De constructie en de beschoeiing vormen tezamen de begrenzing tussen de grond en het water. Daarom moet worden gemeten vanaf de waterbodem, aldus (appellant)].

De Afdeling bestuursrechtspraak Raad van State heeft besloten dat het beroep ongegrond is en overweegt daarbij

ECLI:NL:RVS:2015:3220.

:

“Bouwwerken in dit dertiende onderdeel worden ook wel keermuur, walmuur of kademuur genoemd. Het gaat om constructies die terreinhoogteverschillen opvangen en dus grond tegenhouden. Deze categorie bouwwerken (hierna: keermuur) is ten opzichte van het Besluit bouwvergunningvrij en licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken toegevoegd en wordt daarmee derhalve vergunningvrij. Het terreinhoogteverschil dat ermee mag worden ondervangen mag maximaal 1 m zijn. Gemeten vanaf het niveau waar de grond het laagst is, mag de keermuur niet hoger zijn dan 1 m. Indien sprake is van een kademuur naar een water dient ook het grondpeil (de bodem van de rivier, sloot of andere watergang) te worden aangehouden. Verder geldt dat de keermuur niet boven de grond van het hoogst gelegen terreingedeelte mag uitsteken.” (Stb. 2010, 143, p. 151).

Volgens de nota van toelichting moeten constructies die terreinhoogteverschillen opvangen worden gemeten vanaf het niveau waar de aangrenzende grond het laagst is. Grenst de constructie aan het water, dan moet worden gemeten vanaf de waterbodem.

Uit de overgelegde foto’s en tekeningen van de ijsvogelwandconstructie blijkt dat tussen de constructie en het water beschoeiing zit en dat de constructie en de beschoeiing niet één geheel vormen. Gelet hierop heeft de rechtbank terecht overwogen dat de ijsvogelwandconstructie niet aan het water grenst en de hoogte van de constructie daarom niet vanaf de waterbodem maar vanaf het aangrenzend terrein moet worden gemeten. Niet in geschil is dat de ijsvogelwandconstructie, vanaf het aangrenzend terrein gemeten, niet hoger is dan 1 m en ook niet hoger is dan de ijsvogelwand. De ijsvogelwandconstructie valt dan ook onder

artikel 2.3, tweede lid, van het Besluit omgevingsrecht

. De rechtbank heeft dan ook terecht geconcludeerd dat voor het bouwen daarvan geen omgevingsvergunning als bedoeld in

artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Wabo

is vereist.