Een publiekrechtelijke toestemming brengt niet mee dat de overheid ook privaatrechtelijk toestemming moet verlenen

Verder geldt ook hier dat de Gemeente, zoals zij heeft aangevoerd, de privaatrechtelijke toestemming tot bestemmingswijziging niet uitsluitend heeft gebaseerd op ‘het vasthouden aan de privaatrechtelijke eis van twee parkeerplaatsen per woning’. De Gemeente heeft haar toestemming óók geweigerd omdat de door [appellant] gewenste bestemmingswijziging in strijd is met de oorspronkelijke opzet voor deze zelfbouwkavels, te weten een kleinschalige ontwikkeling; toestemming voor de bestemmingswijziging van een eengezinswoning naar drie woningen zou immers leiden tot een intensiever gebruik van de toegangsweg c.q. het mandelige binnenterrein en heeft veel impact voor de omliggende woningen (zie hiervoor onder 2.12). Naar het oordeel van het hof rechtvaardigt reeds deze grond dat de Gemeente haar privaatrechtelijke toestemming heeft geweigerd. Hiermee borgt de Gemeente immers de gerechtvaardigde belangen van de mede-erfpachters van dit zelfbouwproject. De Gemeente is ook gehouden de belangen van mede-erfpachters van het project mee te wegen in haar beslissing om aan [appellant] al dan niet privaatrechtelijke toestemming te verlenen tot een bestemmingswijziging. Daarom kan niet worden gezegd dat er zich geen gemeentelijk belang tegen het verlenen van toestemming verzet. Dit belang weegt voldoende zwaar. Nu het hier bovendien gaat om een belang dat niet in de publiekrechtelijke toestemming is verdisconteerd, doordat die toestemming daarop niet ziet, rechtvaardigt dit belang dat de Gemeente haar privaatrechtelijke toestemming heeft geweigerd (vgl. ECLI:NL:PHR:2022:1149, i.h.b. onder 3.23). Hierop stuiten de grieven af.