Omzetten looptijd schaarse ligplaatsvergunningen van onbepaalde naar bepaalde tijd is niet toegestaan, als en zolang duidelijkheid over moment vaststellen nieuw (verdelings-)beleid ontbreekt

In de uitspraak van 9 september 2024 (ECLI:NL:RBAMS:2024:5577) oordeelt de Rechtbank Amsterdam dat het college van burgemeester en wethouders (“college”) vanwege het schaarse karakter van een zogeheten ligplaatsvergunning weliswaar bevoegd was om de looptijd ervan te wijzigen van onbepaalde tijd naar bepaalde tijd, maar dat het zorgvuldigheidsbeginsel eraan in de weg staat dit te doen op een moment dat nog onvoldoende duidelijk is wanneer het nieuwe verdelingsbeleid wordt vastgesteld. Aanleiding voor dit oordeel was een geschil over het collegebesluit om de looptijd van twee voor onbepaalde tijd verleende ligplaatsvergunningen voor een passagiersvoertuig – die toestemming geven om het vaartuig op een vaste plek aan te leggen – te wijzigen naar vergunningen voor bepaalde tijd (met einddatum 1 maart 2026).

De betrokken reder betoogt onder meer dat het college hiertoe niet bevoegd zou zijn. Ook stelt de reder dat de omzetting haaks staat op het met het college civielrechtelijk overeengekomen exclusieve gebruik van de op- en afstapplek bij elke vergunde ligplaats. Naar het oordeel van de rechtbank heeft het college genoegzaam onderbouwd dat sprake is van beleidsmatige schaarste (vgl. de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (“Afdeling”) van 28 september 2019, ECLI:NL:RVS:2019:2888): niet alleen heeft het college terecht een koppeling gemaakt tussen de duur van de ligplaatsvergunning en de duur van de voor het vervoeren van passagiers eveneens vereiste (schaarse) exploitatievergunning (vgl. de Afdelingsuitspraak van 19 juli 2023, ECLI:NL:RVS:2023:2787); gelet op het belang om enige ordening aan te brengen in het gebruik van het openbare water heeft het college bovendien in redelijkheid een vergunningenplafond (en daarmee het aantal te verlenen exploitatie- en ligplaatsvergunningen) kunnen vaststellen op 377.

Gelet op het leerstuk van schaarse vergunningen, is het college volgens de rechtbank in beginsel bevoegd om nieuwe ligplaatsvergunningen uit te geven voor bepaalde tijd en bestaande vergunningen om te zetten naar bepaalde tijd. Dat betekent naar het oordeel van de rechtbank niet dat het college in dit geval ook toepassing mocht geven aan die bevoegdheid. Omdat (i) duidelijkheid ontbreekt over het moment waarop het nieuwe ‘op- en afstapbeleid’ – dat leidend zal zijn voor de vraag wie de ligplaatsen op deze exclusieve op- en afstaplocaties mag gebruiken – gereed is en wordt vastgesteld, (ii) het college tot die tijd gehouden is om het met de reder civielrechtelijk overeengekomen gebruiksrecht van diens huidige op- en afstapplek te respecteren (waartoe de civiele voorzieningenrechter eerder concludeerde, zie het vonnis in kort geding van de rechtbank Amsterdam van 17 maart 2023, ECLI:NL:RBAMS:2023:1529) en (iii) duidelijkheid over beëindiging van deze laatstbedoelde huurovereenkomsten pas aan de orde zal zijn na vaststelling van het nieuwe op- en afstapbeleid, heeft het college beide ligplaatsvergunningen in strijd met het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel omgezet van onbepaalde tijd naar bepaalde tijd.