Voorzieningenrechter oordeelt over rechtmatigheid (ontheffing) noodverordening in relatie tot uitoefening demonstratierecht

In de eerstgenoemde zaak stelt de voorzieningenrechter vast dat in de eerste noodverordening onder andere is bepaald dat het verboden is een betoging of een vergadering op of aan de openbare weg of op het openbaar vaarwater te houden. Hoewel de noodverordening zelf een algemeen verbindend voorschrift is waartegen niet rechtstreeks bestuursrechtelijke rechtsbescherming openstaat, kan volgens de voorzieningenrechter via de (aan de burgemeester gerichte) melding om te gaan betogen een besluit worden geconstrueerd dat toetsing van het demonstratieverbod wel mogelijk maakt. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter bestaat op basis van de beperkte beschikbare informatie na de ongeregeldheden die aanleiding gaven tot vaststelling van de noodverordening nog steeds een noodzaak voor het tijdelijk inperken van het demonstratierecht: volgens de politie is de rust nog niet teruggekeerd in de stad en bestaat vrees voor nieuwe escalaties als demonstraties toch doorgang vinden; bovendien heeft de noodverordening een beperkte duur.

Ten aanzien van de op grond van de tweede noodverordening verleende ontheffing van het demonstratieverbod stelt de voorzieningenrechter vast dat de burgemeester hieraan als voorschrift heeft verbonden dat de aangekondigde demonstratie niet op de gewenste locatie A mag plaatsvinden, maar wel op locatie B. De voorzieningenrechter overweegt dat het voorschrift moet worden beschouwd als een voorschrift in de zin van art. 5 Wet openbare manifestaties (“Wom”) dat, gelet op art. 2 Wom, naar zijn aard gericht moet zijn op het voorkomen van wanordelijkheden. Vanwege de beoordelingsvrijheid van de burgemeester toetst de voorzieningenrechter een dergelijk voorschrift meer afstandelijk. Ondanks het uitgangspunt dat het aan de organisator van een demonstratie is om te bepalen waar de demonstratie plaatsvindt, mag de burgemeester een andere plek voorschrijven in geval van gegronde vrees voor niet beheersbare wanordelijkheden op de door de organisator voorgestelde locatie. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter mocht de burgemeester in dit geval een alternatieve locatie voorschrijven: de voorzieningenrechter acht op basis van de informatie van burgemeester en politie aannemelijk dat op de door de organisator voorgestelde demonstratielocatie sprake zal zijn van een lastig te beheersen risico op escalatie.