Omgevingsvergunning gebaseerd op door gemeenteraad afgegeven vvgb: bij intrekking geen ruimte voor college om ruimtelijke belangen af te wegen

De rechtbank overweegt dat aan de omgevingsvergunning voor het in afwijking van het bestemmingsplan realiseren van een biovergistingsinstallatie een zogeheten ‘verklaring van geen bedenkingen’ (“vvgb”) van de gemeenteraad ten grondslag ligt. Volgens de rechtbank volgt uit de systematiek van de Wet ruimtelijke ordening en de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (“Wabo”) en de daarin neergelegde bevoegdheidsverdeling dat de gemeenteraad gaat over het te voeren ruimtelijk beleid en de goede ruimtelijke ordening en dat de gemeenteraad als vvgb-orgaan toestemming kan verlenen om met een omgevingsvergunning af te wijken van het bestemmingsplan. Deze bevoegdheidsverdeling ziet de rechtbank ook terug bij de imperatief geformuleerde intrekkingsbevoegdheid van artikel 2.33, eerste lid, aanhef en onder c, Wabo: zodra de gemeenteraad het college op grond van artikel 2.29, eerste lid, aanhef en onder a, Wabo verzoekt om intrekking, moet het college hieraan gevolg geven. Het college was daarom niet bevoegd om zonder een intrekkingsverzoek van de gemeenteraad een zelfstandig oordeel te geven over de ruimtelijke aanvaardbaarheid van de biovergistingsinstallatie.