Toepassing ETFAL-criterium

In de eerste uitspraak (ECLI:NL:RBZWB:2025:282) over een omgevingsvergunning voor het realiseren van een dakopbouw, overweegt de voorzieningenrechter dat het ETFAL-criterium een open norm betreft en het bevoegd gezag beleidsruimte heeft om deze in te vullen. Beoogd is volgens de rechter aan te sluiten bij het criterium ‘goede ruimtelijke ordening’ dat gold onder de Wet ruimtelijke ordening (Wro). De rechter kijkt dan ook met name naar de ruimtelijke uitstraling van de dakopbouw. Zo overweegt de voorzieningenrechter dat de dakopbouw aan de achterzijde van de woning wordt gesitueerd, zodat deze niet van invloed is op het straat- en bebouwingsbeeld, de verkeersveiligheid of het uitzicht van omwonenden. Gezien de afstand van vijf meter tot de erfgrens kon het college naar oordeel van de voorzieningenrechter in redelijkheid tot de conclusie komen dat geen sprake is van een onaanvaardbare aantasting van het woon- of leefklimaat van verzoeker. Nader onderzoek naar de ruimtelijke gevolgen van het bouwplan, zoals een bezonningstudie, was daartoe in dit geval niet noodzakelijk. Het belang van vergunninghoudster om te mogen bouwen kon het college ook in redelijkheid zwaarder laten wegen dan het privacybelang dat verzoeker had aangedragen. Daarbij acht de voorzieningenrechter onder meer van belang dat verzoeker weliswaar in een rustige omgeving woont, maar dat zijn woning toch gelegen is binnen de bebouwde kom. De woning staat in een lintbebouwing, waar buren enige overlast van elkaar te dulden hebben. Het verzoek is dan ook afgewezen.

De tweede uitspraak (ECLI:NL:RBZWB:2025:294) ziet op een omgevingsvergunning voor het realiseren van een appartementencomplex voor 36 appartementen en een parkeerplaats. Verzoeker is woonachtig tegenover de locatie waar het complex wordt gerealiseerd en voert in de kern aan dat het complex qua hoogte en omvang niet past binnen de omgeving. Relevant in dit kader is dat de toegestane maximale bouwhoogte slechts met 0,70 meter wordt overschreden. De voorzieningenrechter overweegt dat daarom niet de vraag voorligt of het gehele complex in overeenstemming is met het ETFAL-criterium, maar enkel of het college in redelijkheid heeft kunnen besluiten of de overschrijding van 0,70 meter in overeenstemming is met het criterium. De gemeenteraad heeft de vraag of het complex an sich voldoet aan het ETFAL-criterium volgens de voorzieningenrechter namelijk al bevestigend beantwoord in het omgevingsplan. Ook deze voorzieningenrechter sluit daarmee voor de toepassing van het ETFAL-criterium (indirect) aan bij het criterium ‘goede ruimtelijke ordening’. Het toepasselijke kader betreft namelijk het tijdelijke deel van het omgevingsplan dat nog niet voldoet – en op grond van artikel 22.5 lid 1 Ow ook nog niet hoeft te voldoen – aan het ETFAL-criterium, maar aan het criterium van ‘een goede ruimtelijke ordening’. Over de 0,70 meter overschrijding merkt de rechter op dat het college voldoende heeft gemotiveerd dat deze in overeenstemming is met het criterium. Extra schaduwhinder in de achtertuin is niet te verwachten en lichtinval aan de voorzijde van de woning neemt slechts beperkt af. Eventuele geluidsoverlast als gevolg van de voorziene warmtepompen kan met een voorschrift beperkt worden. Om die reden bestaat er op dit punt geen reden voor het treffen van een voorlopige voorziening.