Weigering een bestemmingsplan vast te stellen

D
e gemeenteraad (hierna: de raad) is bevoegd een bestemmingsplan vast te stellen en dus ook bevoegd een bestemmingsplan niet vast te stellen. De raad heeft een zekere beleidsvrijheid bij het al dan niet vaststellen van een bestemmingsplan, de Afdeling toetst dit terughoudend aan de hand van de beroepsgronden. Die vrijheid gaat evenwel niet zo ver dat de raad zonder eigen onderzoek en kenbare belangenafweging kan concluderen dat de uitbreiding zal leiden tot onaanvaardbare geur-, geluid- en verkeersoverlast.(ECLI:NL:RVS:2016:2175)

Het college van B&W van de gemeente Eersel heeft de raad voorgesteld het bestemmingsplan “Scherpenering 23-31, Wintelre” vast te stellen dat voorziet in de uitbreiding van een bedrijf dat zich richt op het composteren en bewerken van groenafval en de op- en overslag van grond (biomassaproducten).

De raad heeft besloten het plan niet vast te stellen, nu het bedrijf zijns inziens, mede gelet op de cumulatieve effecten van de nabijgelegen hondenkennel, het herriesportterrein en Eindhoven Airport, reeds buitensporig veel overlast voor de omgeving veroorzaakt. De raad is van mening dat een verdere aantasting van het agrarisch gebied ongewenst is, dat het bedrijf veeleer op een industrieterrein thuishoort en dat aan de als gevolg van de uitbreiding te ondervinden geur-, geluid- en verkeershinder niet door het stellen van voorschriften tegemoet kan worden gekomen.

De Afdeling stelt vast dat de raad deze stellingen niet heeft onderbouwd en niet heeft onderzocht waarom de conclusies in de toelichting van het ontwerp dat geen onaanvaardbare geur-, geluid- en verkeershinder van de uitbreiding zal worden ondervonden, onjuist zouden zijn. De raad heeft naar het oordeel van de Afdeling evenmin onderzocht in welke mate thans overlast wordt ervaren en in hoeverre daarvan na verwezenlijking van het plan een toename te verwachten valt. Ook de stelling dat de overlast vanwege cumulerende effecten al buitensporig zou zijn, is niet onderbouwd. Daarbij heeft de raad niet kenbaar gemaakt welke mate van hinder voor hem nog aanvaardbaar is, aldus de Afdeling. Niet is gebleken dat de raad zelf de nodige kennis heeft vergaard omtrent de relevante feiten en de af te wegen belangen.

De weigering wordt vernietigd wegens strijd met het formele zorgvuldigheidsbeginsel van artikel 3:2 Awb. De raad wordt opgedragen om binnen 26 weken een nieuw besluit te nemen over de vaststelling van het bestemmingsplan.