Lichtmasten buitenterrein sauna niet aan te merken als straatmeubilair: omgevingsvergunning vereist

Lichtmasten op het buitenterrein van een sauna worden niet aangemerkt als straatmeubilair zoals bedoeld in artikel 2, aanhef en onderdeel 18, onder g, van bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht (‘Bor’). Dat betekent dat een omgevingsvergunning vereist is. Dit kwam aan de orde in de uitspraak van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State (de ‘Afdeling’) van 6 april 2016 (ECLI:NL:RVS:2016:924).

Casus

De onderhavige uitspraak ziet op de buiteninrichting van een sauna. Naar aanleiding van klachten van omwonenden heeft het college vastgesteld dat op het perceel van B.M.G. Vastgoed bouwwerken zijn opgericht en werkzaamheden zijn uitgevoerd zonder te beschikken over een omgevingsvergunning. Het college heeft geweigerd de omgevingsvergunning voor de buiteninrichting van de sauna te verlenen. Het hoger beroep bij de Afdeling ziet onder andere op de weigering tot het verlenen van een omgevingsvergunning ten behoeve van lichtmasten op het buitenterrein. B.M.G. Vastgoed betoogt dat de lichtmasten aangemerkt dienen te worden als straatmeubilair waardoor geen omgevingsvergunning is vereist op grond van artikel 2, aanhef en onderdeel 18, onder g van bijlage II Bor.

Definitie straatmeubilair

Ingevolge artikel 2, aanhef en onderdeel 18, onder g, van bijlage II Bor is een omgevingsvergunning voor activiteiten als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder a of c Bor, niet vereist indien deze activiteiten betrekking hebben op een bouwwerk ten behoeve van een infrastructurele of openbare voorziening, voor zover het betreft straatmeubilair.

Het Bor bevat geen definitie van het begrip ‘straatmeubilair’. Volgens de nota van toelichting bij het Bor is niet beoogd een wijziging aan te brengen ten opzichte van het Besluit bouwvergunningsvrije en licht-bouwvergunningsvrije bouwwerken (‘Bblb’) met betrekking tot de vraag wat onder straatmeubilair dient te worden verstaan. Volgens de nota van toelichting bij het Bblb moet bij straatmeubilair worden gedacht aan zitbanken, plantenbakken en dergelijke. Volgens de Van Dale moet onder straatmeubilair worden verstaan “lantaarnpalen, banken e.d. die aan de openbare weg staan” (r.o. 4).

Eerdere uitspraken over lichtmasten en lantaarnpalen

In onder andere de uitspraken van de Afdeling van 15 februari 2012

(ECLI:NL:RVS:2012:BV5112) en 18 april 2012 (ECLI:NL:RVS:2012:BW3015) oordeelde de Afdeling dat lichtmasten bij onderscheidenlijk een tennisveld en een paardenbak vergunningplichtig zijn.

In een uitspraak van de Afdeling van 24 oktober 2012 (ECLI:NL:RVS:2012:BY1003) was sprake van lantaarnpalen aan een openbare weg ten behoeve van de verlichting van de rijweg en het trottoir. De Afdeling oordeelde in dit geval dat de ruimtelijke uitstraling van de lantaarnpalen aan de openbare weg ter verlichting van de rijweg en het trottoir onderscheiden diende te worden van de lichtmasten uit de hiervoor genoemde uitspraken. Nu de lantaarnpalen aan de openbare weg stonden vielen zij onder het begrip straatmeubilair waardoor zij vergunningvrij gebouwd konden worden.

Oordeel Afdeling

De Afdeling oordeelt in de onderhavige uitspraak dat nu de lichtmasten verspreid over het perceel zijn opgericht en zijn bedoeld om het terrein rondom de sauna te verlichten, deze niet dienen ter verlichting van de openbare weg. Op grond hiervan kunnen deze lichtmasten niet worden aangemerkt als straatmeubilair als bedoeld in artikel 2, aanhef en onderdeel 18, onder g, van bijlage II Bor. Voor het oprichten van de lichtmasten is dus een omgevingsvergunning vereist.