Verplichte monitoring van vogelsterfte ten behoeve van kennisvergaring niet redelijk

In de uitspraak van de AbRvS van 11 oktober 2017, ECLI:NL:RVS:2017:2742bestrijdt het windcollectief Wieringermeer e.a. voorschriften die verbonden zijn aan een verleende ontheffing ingevolge de Wnb tot monitoring van vogelsterfte.
Overgangsrechtelijk gaat het overigens om een besluit op een aanvraag om ontheffing die is ingediend vóór de inwerkingtreding van de Wnb. Om die reden is de staatssecretaris bevoegd ingevolge art. 9.10, vierde lid Wnb tot het nemen van het bestreden besluit.

De Afdeling overweegt dat de staatssecretaris blijkens het verhandelde ter zitting aan de monitoringsvoorschriften ten grondslag heeft gelegd dat de verwachting bestaat dat het aantal slachtoffers bij de in de ontheffingen genoemde trekvogelsoorten lager zal zijn dan op grond van eerder onderzoek is voorspeld en het daarom uit beleidsmatig oogpunt van belang is, met het oog op de handelwijze bij toekomstige te verlenen ontheffingen, de trekvogelsterfte in de omgeving van de windturbines te monitoren.

De in de ontheffingen voorgeschreven monitoring heeft betrekking op 64 vogelsoorten, gedurende zowel het broed- als het trekseizoen, voor een periode die zich uitstrekt tot 5 jaar nadat de laatste turbine in gebruik is genomen. Windcollectief en anderen hebben een indicatie van de jaarlijkse kosten voor monitoring gedurende alleen het trekseizoen, geraamd op ten minste € 211.200,-, overgelegd.

Gelet op het voorgaande heeft de staatssecretaris zich naar het oordeel van de Afdeling niet in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat het noodzakelijk is om aan de ontheffingen een verplichting tot monitoring te verbinden. De enkele verwachting dat het aantal slachtoffers lager zal zijn dan verwacht, is daarvoor onvoldoende. In dit verband komt onvoldoende gewicht toe aan de bij de staatssecretaris bestaande behoefte aan kennisvergaring met het oog op toekomstige te verlenen ontheffingen.