Handvatten voor bepalen drempel normaal maatschappelijk risico

Appellant is van mening dat de toegepaste drempel van 4 procent vanwege het normaal maatschappelijke risico onjuist is. De Afdeling geeft een aantal algemene handvatten voor het bepalen van de hoogte van de drempel.

Indien de ontwikkeling naar haar aard en omvang binnen de ruimtelijke structuur van de omgeving en het gedurende een reeks van jaren gevoerde ruimtelijke beleid past, mag het bestuursorgaan een drempel van 5 procent van de waarde van de onroerende zaak toepassen.

Indien aan één van beide indicatoren maar een deel wordt voldaan, is het hanteren van een drempel van 4 procent in beginsel aangewezen.

Indien aan één van beide indicatoren in zijn geheel niet wordt voldaan of indien aan beide indicatoren deels wordt voldaan, is het hanteren van een drempel van 3 procent in beginsel aangewezen.

Indien slechts aan één van beide indicatoren voor een deel wordt voldaan, of indien aan beide indicatoren in het geheel niet wordt voldaan, is in beginsel het toepassen van het minimumforfait van 2 procent, zoals bedoeld in artikel 6.2, tweede lid, aanhef en onder b, van de Wro aangewezen.

In dit geval oordeelde de Afdeling dat het college van B&W de drempel van 4 procent vanwege het normaal maatschappelijke risico onvoldoende heeft gemotiveerd, waardoor het beroep slaagt.