Planvergelijking bij planschade: uitgaan van maximale uitbreidingsmogelijkheden oude planologische regime, voor zover niet met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid uitgesloten

Onder verwijzing naar haar overzichtsuitspraak van 28 september 2016 (ECLI:NL:RVS:2016:2582) overweegt de Afdeling dat voor de beoordeling van een aanvraag om een tegemoetkoming in planschade dient te worden onderzocht of de aanvrager als gevolg van de wijziging van het planologische regime in een nadeliger positie is komen te verkeren en ten gevolge daarvan schade lijdt of zal lijden. Hiertoe dient de desbetreffende wijziging te worden vergeleken met het oude planologische regime. Daarbij is niet de feitelijke situatie van belang, maar wat maximaal op grond van het oude planologische regime kon worden gerealiseerd, ongeacht of verwezenlijking heeft plaatsgevonden. Alleen als realisering van de maximale mogelijkheden met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid kan worden uitgesloten, kan aanleiding bestaan om van dit uitgangspunt af te wijken. Bij de beoordeling van een verzoek om tegemoetkoming in planschade als gevolg van planologische ontwikkelingen op gronden van derden, moet worden uitgegaan van de voor de aanvrager meest ongunstige invulling van de planologische mogelijkheden van die gronden. De Afdeling oordeelt dat in dit geval realisatie van de maximale planologische mogelijkheden van het oude planologische regime op het naastgelegen perceel op de peildatum niet met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid was uitgesloten. Volgens de Afdeling was op dat moment namelijk niet zeker dat een planologisch toegestane uitbreiding van de agrarische bedrijvigheid niet kon worden gerealiseerd en de daarvoor benodigde vergunning op grond van de Wet natuurbeheer door middel van salderen of via de zogenoemde ADC-toets niet zou worden verleend.