Evidentiecriterium bij toetsing omgevingsvergunning bouwen bij omgevingsplannen

De ratio achter het evidentiecriterium is dat een herhaling van de rechtmatig-heidstoetsing wordt voorkomen die al in een bestemmingsplanprocedure heeft opengestaan. Het evidentiecriterium kan niet los worden gezien van de formele rechtskracht van besluiten en dient de rechtszekerheid die aan onherroepelijke planregels wordt ontleend. De AG is van mening dat voor het loslaten het evidentiecriterium alleen aanleiding is in het geval van de exceptieve toetsing van een planregel met daarin een dynamische verwijzing naar een posterieure planologische beleidsregel.

Beleidsregels kunnen alleen maar exceptief worden getoetst. Voor zover de beleidsregel fungeert als verlengde normstelling ten opzichte van de planregel, is het gerechtvaardigd om een toetsingsmaatstaf die gelijk is aan de rechterlijke toetsing van een planregel uit te voeren. Alleen dan wordt voorkomen dat door het vaststellen van een posterieure beleidsregel, een deel van de rechterlijke toetsing die in het vernietigingsberoep is geborgd, ontbreekt. In die gevallen zou dus het evidentiecriterium achterwege moeten blijven. Het wachten is nu op de uitspraak van de Raad van State.