𝗛𝗲𝘁 𝘃𝗲𝗿𝘁𝗿𝗼𝘂𝘄𝗲𝗻𝘀𝗯𝗲𝗴𝗶𝗻𝘀𝗲𝗹 𝗶𝗻 𝗵𝗲𝘁 𝗯𝗲𝘀𝘁𝘂𝘂𝗿𝘀𝗿𝗲𝗰𝗵𝘁

Wie zich beroept op het vertrouwensbeginsel moet best sterk in zijn schoenen staan: “aannemelijk maken dat een bestuursorgaan een toezegging heeft gedaan.” En vereist is dat deze toezegging hem kan worden toegerekend. Met andere woorden: vertolkte degene die de toezegging heeft gedaan de opvatting van het bevoegde bestuursorgaan?

Vandaag doet de Afdeling bestuursrechtspraak uitspraak in een rechtszaak over een omgevingsvergunning om arbeidsmigranten te huisvesten in een pand in het Zeeuwse Wissenkerke. Een omwonende heeft bezwaar tegen de vergunning. Volgens hem heeft de wethouder diverse keren en bij verschillende gelegenheden toegezegd dat de arbeidsmigranten er alleen zouden komen bij voldoende draagvlak bij buurtbewoners. Hij heeft dat met feiten onderbouwd. Naar het oordeel van de Afdeling bestuursrechtspraak heeft de wethouder inderdaad bij de omwonende ‘gerechtvaardigde verwachtingen’ gewekt. Maar dat betekent nog niet dat daaraan altijd moet worden voldaan. Belangen van anderen of het algemeen belang kunnen zwaarder wegen.

Maar, zo constateert de Afdeling bestuursrechtspraak vervolgens in de uitspraak: “Het college van B&W had bij zijn belangenafweging moeten betrekken dat de omwonende er redelijkerwijs op kon en mocht vertrouwen dat het college de omgevingsvergunning alleen zou verlenen bij voldoende draagvlak en dat gerechtvaardigde vertrouwen moeten afwegen tegen andere belangen. Dat heeft het college van B&W niet gedaan.”

Het college van B&W van Noord-Beveland krijgt nu de opdracht om dat alsnog te doen, binnen acht weken na de uitspraak.