Gecoördineerd besluiten

Volgens appellanten mochten deze besluiten niet met toepassing van de gemeentelijke coördinatieregeling worden genomen. Bovendien wordt met een huisnummerbesluit geen ruimtelijk beleid verwezenlijkt. Het college stelt echter dat in het aanwijzings- en coördinatiebesluit van de gemeenteraad is opgenomen in welke gevallen een gecoördineerde procedure gevolgd kan worden. Vervolgens kan de gemeentelijke coördinatieregeling op alle noodzakelijke besluiten van toepassing zijn en daarmee ook op objectnummerbesluiten. Verder wordt de wetgeschiedenis van artikel 3.30 Wro aangehaald. Hieruit kan worden opgemaakt dat “het criterium voor de te coördineren besluiten is gelegen in de noodzakelijkheid van de te nemen besluiten voor de verwezenlijking van een onderdeel van het gemeentelijk beleid”. Het genomen huisnummerbesluit is bedoeld om nieuwbouw een huisnummer toe te kennen en daarom ook noodzakelijk voor het gemeentelijk ruimtelijk beleid.

De Afdeling stelt dat het de bedoeling van het gemeentelijke coördinatieregeling is, om procedures voor de verwezenlijking van ruimtelijk beleid te stroomlijnen. Uit de wet en de wetsgeschiedenis blijkt niet dat de gecoördineerde besluiten op zichzelf ruimtelijk van aard moeten zijn. Wel geldt dat de besluiten nodig zijn voor de realisatie van een ruimtelijk project of daaraan een bijdrage leveren.

In dit specifieke geval geldt dat afzonderlijke besluiten nodig zijn voor de realisatie van het nieuwbouwplan, ook al dient bij nieuwbouw altijd een huisnummerbesluit te worden genomen. De Afdeling overweegt dat een huisnummerbesluit hier niet voor nodig is. Uit een eerdere uitspraak van de Afdeling blijkt tevens dat een huisnummerbesluit om andere redenen wordt genomen, dan het besluit om een omgevingsvergunning te verlenen (ECLI:NL:RVS:2017:1442). Bovendien kunnen er geen planologische rechten of verwachtingen worden ontleend (ECLI:NL:RVS:2010:BL5321) aan het enkel toekennen van een identiteit aan een verblijfsobject (ECLI:NL:RVS:2018:1859).