Motivering zonnepark op laatste trede van de Zonneladder

De zonneladder is neergelegd in de Interim Omgevingsverordening van de provincie Noord-Brabant (hierna: ‘IOV’) in artikel 3:41, eerste lid, aanhef en onder a.

Hierin is beschreven dat bij de plaatsing van zonnepanelen eerst wordt gekeken naar daken en gevels (trede 0), hierna naar grondgebonden zonnepanelen in (trede 1) of tegen bestaand stedelijk gebied (trede 2). De mogelijkheid van zonnepanelen in het buitengebied is de laatste trede (trede 3).

Appellanten betogen dat het college had moeten aangeven in hoeverre de overige treden van de zonneladder daadwerkelijk worden benut. Het college stelt dat dit niet nodig is, omdat in de Kadernota en de VGO wordt geconcludeerd dat er onvoldoende mogelijkheden bestaan om binnen stedelijk gebied en op daken en gevels (treden 0 en 1) te komen tot een energie-neutrale gemeente.

De Afdeling heeft eerder geoordeeld dat niet is vereist dat eerst daadwerkelijk alle mogelijkheden op eerdere treden van de zonneladder zijn benut, maar dat het toestaan van een zonnepark op een locatie die de laatste voorkeur heeft een deugdelijke motivering vereist (ECLI:NL:RVS:2023:3624).

Het college heeft bij het verlenen van de vergunning gemotiveerd dat het zonnepark past binnen de aanvullende opgave buiten stedelijk gebied, omdat uit de Kadernota en de VGO is gebleken dat plaatsing van zonnepanelen op trede 2 en 3 nodig is voor het realiseren van een energie-neutrale gemeente.

De Afdeling constateert dat deze motivatie onderbouwt dat er behoefte is aan plaatsing op treden 2 en 3, maar dat dit geen motivatie is waarom het college een zonnepark toestaat op de laatste trede, zonder eerst de eerdere treden volledig te benutten. Hierdoor slaagt het betoog van appellanten.