Beroep afwijzing handhavingsverzoek inzake schenden archeologische bestemming loopt spaak door relativiteitsvereiste

Appellante betoogt dat de rechtbank niet heeft onderkend dat er bij de aanleg van de padelbanen dieper is gegraven dan is vergund. Er zou volgens haar tot 30 cm worden gegraven, maar er is dieper gegraven, onder andere voor het aanleggen van een grindkoffer. Het dieper dan 30 cm graven, is volgens [appellante] in strijd met de op het perceel rustende archeologische bestemming.

Ingevolge het paraplubestemmingsplan “Cultureel Erfgoed Wassenaar Panden, objecten en Archeologisch erfgoed 2016” rust op het perceel de bestemming “Waarde – Archeologie 3”.

Artikel 4.1 luidt:

“De voor “Waarde – Archeologie 3″ aangewezen gronden zijn, behalve voor de andere daar voorkomende bestemming(en), bestemd voor de bescherming en het behoud van de op en/of in deze gronden voorkomende en te verwachten archeologische waarden.”

Artikel 4.1.1 luidt:

“Het is verboden om op of in de gronden als bedoeld in artikel 4.1 zonder of in afwijking van een omgevingsvergunning van het bevoegd gezag de volgende werken, geen bouwwerken zijnde, of werkzaamheden uit te voeren:

a. het uitvoeren van grondbewerkingen waartoe worden gerekend afgraven, ophogen, verwijderen van oude funderingen, woelen, mengen, diepploegen, egaliseren, ontginnen, alsmede het verruimen of dempen van sloten, vijvers en andere wateren en het aanleggen van drainage;

[…].”

In artikel 8:69a van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) is het relativiteitsvereiste neergelegd. Uit de geschiedenis van de totstandkoming van de Wet aanpassing bestuursprocesrecht (Kamerstukken II, 2009/10, 32 450, nr. 3, blz. 18-20) blijkt dat de wetgever met artikel 8:69a van de Awb de eis heeft willen stellen dat er een verband is tussen een beroepsgrond en het belang waarin de appellant door het bestreden besluit dreigt te worden geschaad. De bestuursrechter mag een besluit niet vernietigen wegens schending van een rechtsregel die kennelijk niet strekt tot bescherming van het belang van degene die in (hoger) beroep komt.

Artikel 4.1.1 strekt ter bescherming en het behoud van de op en/of in de gronden voorkomende en te verwachten archeologische waarden. Dit voorschrift strekt kennelijk niet tot bescherming van het belang van [appellante], dat is gelegen in het behoud van een goed woon- en leefklimaat. Het beroep van appellante op artikel 4.1 en artikel 4.1.1 van de planregels kan daarom, wat hier verder ook van zij, ingevolge artikel 8:69a van de Awb niet leiden tot vernietiging van het besluit van 30 januari 2020. Gelet hierop ziet de Afdeling geen aanleiding tot een inhoudelijke bespreking van de gronden van appellante over de archeologische waarden.