Overgangsrecht geluid

De tweede uitspraak die we hebben gekozen is van 5 juni 2024 en komt van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (hierna: de Afdeling) en gaat over het overgangsrecht voor geluid onder de Omgevingswet (ECLI:NL:RVS:2024:2324).

Wat was er in deze zaak aan de hand? De gemeenteraad van Amsterdam heeft op 13 juli 2022 het bestemmingsplan ‘Draka Terrein Hamerkwartier’ vastgesteld. Eerder heeft het college het bijbehorende hogeren waarden besluit vastgesteld. De gemeente wil het oude bedrijventerrein Draka transformeren naar een hoog stedelijk woon-werkgebied. Een chemiebedrijf bevindt zich op korte afstand van het Draka-gebied en vreest dat zij in haar bedrijfsvoering zal worden belemmerd door de komst van de woningbouw.

De Afdeling vernietigt het bestemmingsplan ‘Draka Terrein Hamerkwartier’ en het bijbehorende besluit over de vaststelling van hogere geluidswaarden omdat er onvoldoende zicht is op de veiligheidsrisico’s van woningbouw naast het chemiebedrijf.

Nu het bestemmingsplan en het bijbehorende hogere waarden besluit zijn vernietigd, is het de vraag welk recht van toepassing is op het nieuw te nemen besluit over de hogere geluidswaarden. De Afdeling overweegt hiertoe als volgt;

‘’Op een besluit tot het vaststellen van een hogere waarde voor de ten hoogste toelaatbare geluidsbelasting van bestaande, in aanbouw zijnde of geprojecteerde woningen in zones langs wegen of rond industrieterreinen, waarvoor een aanvraag is ingediend of waarvan een ontwerp ter inzage is gelegd vóór het tijdstip van inwerkingtreding van de Aanvullingswet geluid Omgevingswet, blijft het recht zoals dat gold vóór dat tijdstip van toepassing, totdat het besluit onherroepelijk is.’’

Dit volgt uit artikel 3.5 van de Aanvullingswet geluid Omgevingswet. In deze bepaling wordt alleen niet ingegaan op de geluidbelasting van nog niet geprojecteerde woningen (dat zijn nieuw te realiseren woningen waarvoor een besluit ter vaststelling van hogere geluidswaarde vereist is voordat het bestemmingsplan wordt vastgesteld). In deze zaak was er dus sprake van deze nog niet geprojecteerde woningen en in het overgangsrecht ontbreekt hiervoor dus een specifieke wettelijke bepaling.

De Afdeling geeft daarom met het oog op rechtsvorming en rechtspraktijk invulling aan het overgangsrecht voor deze situaties. De Afdeling stelt dat uit de geschiedenis van de totstandkoming van de Aanvullingswet geluid Omgevingswet blijkt dat het wel de bedoeling was om voor dergelijke besluiten te voorzien in overgangsrecht. Gelet op de bedoeling van de wetgever om het overgangsrecht over geluid ook te laten gelden voor nog niet geprojecteerde woningen, stelt de Afdeling:

‘’55. Gelet hierop ziet de Afdeling aanleiding om aan te nemen dat voor deze situaties ook overgangsrecht van toepassing is. Dat houdt in dat bij een besluit tot het vaststellen van een hogere waarde voor de ten hoogste toelaatbare geluidsbelasting van nog niet geprojecteerde woningen in zones langs wegen of rond industrieterreinen waarvoor een aanvraag is ingediend of waarvan een ontwerp ter inzage is gelegd vóór het tijdstip van inwerkingtreding van de Aanvullingswet geluid Omgevingswet, het recht zoals dat gold vóór 1 januari 2024 van toepassing blijft, totdat het besluit onherroepelijk is.’’

Het oude recht blijft dus van toepassing op het besluit waarin hogere geluidswaarden worden vastgesteld, ook bij niet geprojecteerde woningen rond industrieterreinen. Voorwaarde blijft natuurlijk wel dat er een aanvraag is ingediend of een ontwerp ter inzage is gelegd vóór 1 januari 2024.