Overgangsrecht hogere waardenbesluiten

Aan het bestemmingsplan lag een besluit tot vaststelling van hogere geluidwaarden op grond van de Wet geluidhinder (oud) ten grondslag. Ook dit besluit is door de Afdeling vernietigd. In haar uitspraak maakt de Afdeling inzichtelijk welk recht van toepassing is op het nieuw te nemen besluit. Zij wijst er daarbij eerst op dat op grond van artikel 3.5 lid 1 aanhef en onder b, onder 1°, en artikel 3.6 lid 1 aanhef en onder c, onder 2° van de Aanvullingswet geluid Ow voor een hogere waardenbesluit voor de ten hoogste toelaatbare geluidsbelasting van bestaande, in aanbouw zijnde of geprojecteerde woningen in zones langs wegen of rond industrieterreinen, waarvoor een aanvraag is ingediend of waarvan een ontwerp ter inzage is gelegd vóór het tijdstip van inwerkingtreding van de Aanvullingswet geluid Ow, het recht zoals dat gold vóór dat tijdstip van toepassing blijft, totdat het besluit onherroepelijk is.

Het besluit in casu betreft echter niet-geprojecteerde woningen: nieuw te realiseren woningen waarvoor voorafgaand aan de vaststelling van het ruimtelijke plan waarin de realisatie van deze woningen voor het eerst wordt mogelijk gemaakt, hogere geluidwaarden worden vastgesteld. In de Aanvullingswet geluid Ow is voor die situaties overgangsrechtelijk niets geregeld. Ook bij die besluiten geldt volgens de Afdeling echter het overgangsrecht en moet het college dus het oude recht blijven toepassen. Uit de parlementaire geschiedenis van de Aanvullingswet geluid Ow zou namelijk blijken dat het niet de bedoeling is geweest van de wetgever om voor nieuw te nemen besluiten hogere geluidwaarden die zien op niet-projecteerde woningen de Omgevingswet en bijbehorende regels van directe toepassing te laten verklaren.