Met open normen in een omgevingsplan bijdragen aan het tegengaan van klimaatverandering?

Dat deze nogal open norm toch door de beugel kon had mijns inziens te maken met het feit dat reeds in de norm voorbeelden werden genoemd. Bijvoorbeeld met maatregelen die leiden tot een efficiënt energiegebruik, voorzieningen voor waterafvoer of groene daken op de lagere gebouwen. Daarmee werd als het ware al aangegeven waar initiatiefnemers aan moeten denken. En werd enige mate van begrenzing gegeven.

De uitspraak laat zien dat open normen bruikbaar kunnen zijn om een veelomvattend onderwerp als duurzaam bouwen en het doelsturen op het tegengaan van klimaatverandering te regelen. Het biedt flexibiliteit om concrete maatregelen in de beleidsregel mee te laten ontwikkelen met de stand van de techniek. Tegelijkertijd roept de norm ook de vraag op of dergelijke indicatieve voorbeelden die bedoeld zijn als begrenzing van de norm wel in de norm en niet in de betreffende beleidsregel thuishoren. Bijvoorbeeld door een verwijzing naar een keuzemenu of scoresystematiek aan de hand waarvan de initiatiefnemer kan kiezen welke maatregelen worden genomen om aan de open norm te voldoen.

Dat laatste is extra relevant nu de voorgenomen wijziging van het Bbl inzake nestvoorzieningen bij nieuwbouw van de baan is. Ook concrete maatregelen in het kader van natuurinclusief bouwen kunnen door gemeenten worden geregeld via een open norm (bv. voldoende bijdrage aan biodiversiteit) en een bijbehorende beleidsregel die bijvoorbeeld gebiedsgericht of per type project wordt ingevuld met maatregelen.