Kosten verplaatsing tuinhuis en onduidelijke communicatie vanuit gemeente kwalificeren niet als bijzonder geval

Volgens de Afdeling heeft de rechtbank ten onrechte geoordeeld dat dit een bijzonder geval is waarin het college zou moeten afzien van handhavend optreden. De eigenaar had het tuinhuis namelijk gebouwd terwijl hij wist dat het college een omgevingsvergunning had geweigerd. Het belang dat het erg kostbaar is om het tuinhuis te verplaatsen, maakt dit geval niet bijzonder, omdat bouwen zonder de vereiste omgevingsvergunning voor eigen risico is. Weliswaar staat het tuinhuis nu in de door het college gewenste vrije zichtlijn van vijf meter en zal dat bij verplaatsing naar het omgevingsvergunningvrije achtererfgebied nog steeds zo zijn, maar ook dat maakt het geen bijzonder geval waaraan een zodanig zwaar gewicht toekomt dat het algemeen belang dat gediend is met handhaving daarvoor moet wijken. Het college heeft namelijk terecht gesteld dat het tuinhuis in de voortuin staat, drie meter buiten het achtererfgebied waar omgevingsvergunningvrij mag worden gebouwd. Daardoor staat het ruim vóór het woonhuis en altijd in het zicht.

De Afdeling overweegt nog begrip te hebben voor het feit dat het frustrerend is als in contact met de gemeente niet direct alle relevante informatie wordt verschaft, maar dat dat niet betekent dat je in dat geval zonder vergunning kan beginnen met bouwen. Het college heeft alleen al hierom aan het algemeen belang van naleving van de regels en de openheid van het voorerfgebied een zwaarder gewicht mogen toekennen dan aan het belang van de eigenaar om het illegaal gebouwde tuinhuis te laten staan waar het staat.

ABRvS 30 april 2025, ECLI:NL:RVS:2025:1936