Bestemmingsplan ten behoeve van kampeerterrein staat geen kampeerterrein toe

De bestemmingsomschrijving in artikel 4.1 van de planregels merkte kleinschalig kamperen echter niet aan als een toelaatbare functies. Deze bevatte wel een verwijzing naar een bijlage met een lijst met toegestane bedrijven en beroepen aan huis, maar kleinschalig kamperen kwam daarin niet voor. De Afdeling verwijst naar de SVBP 2012, een standaard waarin is aangegeven hoe een bestemmingsplan moet worden vormgegeven (op grond van de Regeling standaarden ruimtelijke ordening 2012). Daarin is bepaald dat de toelaatbare functies voor een bestemming moeten zijn aangegeven in de bestemmingsomschrijving en dat de specifieke gebruiksregels dit niet kunnen uitbreiden. Gelet daarop vernietigt de Afdeling de planregels waarin wordt gesuggereerd dat kleinschalig kamperen desalniettemin is toegestaan.

Uit deze uitspraak blijkt maar weer dat niet alleen van wezenlijk belang is hoe een planregel is geformuleerd, maar zelfs waar deze in het plan staat. Opvallend is overigens dat de Afdeling de gebrekkige planregels eenvoudigweg vernietigt zonder de raad op te dragen het gebrek te herstellen. Er kan immers vanuit worden gegaan dat de raad wel degelijk de bedoeling had om een kampeerterrein mogelijk te maken en de eindstand van deze procedure is een bestemmingsplan dat dat niet toestaat. Om dat alsnog te doen, zal de raad het omgevingsplan moeten wijzigen (of een omgevingsvergunning voor een buitenplanse omgevingsplanactiviteit moeten verlenen).