Procesbelang ontbreekt na verhuizing

Een gemeente verleent een omgevingsvergunning voor de bouw van een schuur en verbindt aan die vergunning de voorwaarde dat binnen zes maanden na oplevering van de schuur een aantal bestaande schuren wordt gesloopt. Als dat niet op tijd gebeurt, dient een buurman van het perceel een handhavingsverzoek in. De gemeente wijst dit verzoek af, omdat het inmiddels zelf al een handhavingstraject is gestart. De buurman stapt tegen deze beslissing naar de rechter, die zijn beroep afwijst. Nu wendt de man zich in hoger beroep tot de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.

Verhuizing

In hoger beroep is er ondertussen wel iets veranderd: de man is verhuisd en woont nu zo’n 400 meter van het perceel af. De gemeente vindt hierdoor dat het procesbelang van de buurman is vervallen, maar de man betwist dat. Volgens hem hangt het procesbelang niet af van een verhuizing, omdat er sprake is van een complexe relatie met de eigenaar van de schuren, die voor hem al heeft geleid tot gezondheidsklachten. Daardoor is voor hem nog altijd sprake van gederfd woongenot.

Belang

De Afdeling benadrukt dat een bestuursrechter een beroep alleen inhoudelijk hoeft te behandelen als dat daadwerkelijk van betekenis is voor het geschil over een besluit. Daarbij geldt dat het doel van het beroep feitelijk van betekenis moet zijn voor degene die het beroep instelt. Het belang bij een inhoudelijke uitspraak moet actueel en reëel zijn; als dat ontbreekt, is er geen reden voor een inhoudelijke uitspraak.

Zicht

Dat belang ontbreekt in deze zaak, aldus de Afdeling. De man heeft na zijn verhuizing geen direct zicht meer op het perceel, waardoor een uitspraak voor hem geen feitelijke betekenis heeft. Daarom verklaart de Afdeling het beroep niet-ontvankelijk: de man krijgt geen inhoudelijk oordeel.

ECLI:NL:RVS:2025:4326