Spoedeisende bestuursdwang en huisvuil

Wat was er aan de hand?

Op 12 december 2023 trof een toezichthouder twee huisvuilzakken aan naast een container in Echt. In beide zakken zaten poststukken met naam en adres van appellante. De gemeente liet het afval direct verwijderen en legde de kosten van €189 bij appellante neer. Appellante voerde in bezwaar en beroep aan dat:

het toezichtrapport tegenstrijdig was (één zak genoemd, twee zakken zichtbaar op foto’s);

zij het afval zelf had kunnen verwijderen als ze was benaderd;

drie uur werk voor twee huisvuilzakken buitensporig was;

en de bezwaarprocedure gebrekkig was verlopen.

Oordeel van de Afdeling

Toezichtrapport: kennelijk een schrijffout

Hoewel het toezichtrapport spreekt over één afvalzak huishoudelijke afvalstoffen, blijkt uit de bijgevoegde foto’s dat het gaat om twee huisvuilzakken, die beide tot appellante te herleiden zijn door de daarin aangetroffen poststukken. Dat in het rapport eenmaal wordt gesproken over een afvalzak in enkelvoud is kennelijk een schrijffout. Het college mocht het rapport aan zijn besluit ten grondslag leggen.

Noodzaak spoedeisende bestuursdwang

De gemeente voerde aan dat verkeerd aangeboden huisvuil leidt tot vervuiling, stank en ongedierte. Volgens gemeentelijk beleid moet dit direct worden verwijderd. Naar het oordeel van de Afdeling mocht het college zich vanwege deze negatieve gevolgen op het standpunt stellen dat verkeerd aangeboden huisvuil direct moet worden verwijderd, zodat appellante niet eerst in de gelegenheid hoefde te worden gesteld om de huisvuilzakken zelf op te ruimen.

Kosten: niet onredelijk

Uit het rapport van de toezichthouder volgt een overzicht van de gewerkte uren voor de verwijdering van de huisvuilzakken – namelijk één uur door de toezichthouder en twee door de buitendienst – dat het college in bezwaar nader heeft gespecificeerd. Appellante heeft geen concrete argumenten aangevoerd waarom deze kosten onredelijk zouden zijn. De Afdeling ziet dan ook geen aanleiding voor het oordeel dat deze door het college gemaakte kosten redelijkerwijze niet of niet geheel voor haar rekening behoren te komen.

Bezwaarprocedure: geen schending van rechten

Appellante voerde aan dat zij het schriftelijk verweer van het college voorafgaand aan de hoorzitting niet had ontvangen, en dat zij het besluit op bezwaar pas veel later ontving omdat het naar haar oude adres was gestuurd. Daardoor kon zij zich volgens haar niet goed voorbereiden op die zitting en heeft zij kosten gemaakt doordat zij in afwachting van het besluit niet tijdig betaalde. De Afdeling oordeelt dat deze omstandigheden het besluit op bezwaar niet aantasten. Uit het dossier blijkt dat het verweer tijdig is verstuurd en dat appellante daarover bij de hoorzitting niets heeft gezegd. Er zijn geen aanwijzingen dat zij zich onvoldoende kon voorbereiden. Wat betreft de toezending van het besluit op bezwaar, overweegt de Afdeling dat het slordig is geweest van het college dat het besluit in eerste instantie naar een oud adres is gezonden. Maar dat neemt niet weg dat het instellen van bezwaar of beroep niet de werking schorst van het besluit waartegen dat bezwaar of beroep is gericht. Appellante had uit het primaire besluit kunnen en moeten afleiden dat betaling binnen zes weken verplicht was, ongeacht het vervolg van de procedure. De extra kosten wegens niet-tijdige betaling komen daarom voor haar rekening.

Conclusie

Het betreft hier een vruchteloze poging om te ontkomen aan de kosten van spoedeisende bestuursdwang. De Afdeling verklaart het beroep van appellante dan ook ongegrond. Bestuursorganen dienen bij het nemen van een besluit uiteraard zorgvuldig te handelen, maar kleine (schrijf)fouten in de procedure zullen hen niet snel worden tegengeworpen.