ECLI:NL:RBDHA:2026:21757text/xmlpublic2026-08-04T15:26:072026-08-04Raad voor de RechtspraaknlRechtbank Den Haag2026-08-04NL25.38587UitspraakVereenvoudigde behandelingNLGroningenBestuursrecht; VreemdelingenrechtRechtspraak.nlhttp://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBDHA:2026:21757text/htmlpublic2026-08-04T15:25:032026-08-04Raad voor de RechtspraaknlECLI:NL:RBDHA:2026:21757 Rechtbank Den Haag , 04-08-2026 / NL25.38587 gegrond verzet wegingsfactor 0,25
RECHTBANK DEN HAAG Zittingsplaats Groningen Bestuursrecht zaaknummer: NL25.38587 V
uitspraak van de enkelvoudige kamer op het verzet van
<?linebreak?>
[naam], opposante, V-nummer: [nummer],(gemachtigde: mr. H.T. Gerbrandy), tegen de uitspraak van de rechtbank van 17 maart 2026 in het geding tussen opposante
en de minister van Asiel en Migratie, geopposeerde(gemachtigde: mr. T.C. Vosman) en uitspraak in de beroepszaak tussen
[naam], verzoekster, V-nummer: [nummer],(gemachtigde: mr. H.T. Gerbrandy), en de minister van Asiel en Migratie, de minister.Inleiding 1. Deze uitspraak gaat over de uitspraak van de rechtbank van 17 maart 2026, waarin
de rechtbank het verzoek van verzoekster om de minister te veroordelen in de vergoeding van de proceskosten, gegrond heeft verklaard. Het verzet richt zich uitsluitend tegen de vaststelling van de hoogte van proceskostenveroordeling. 1.1. De rechtbank verklaart het verzet gegrond voor zover dit betrekking heeft op de proceskostenveroordeling. 1.2. De rechtbank heeft het verzet op 4 juni 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van geopposeerde. Het onderzoek is ter zitting gesloten. Beoordeling door de rechtbank van het verzet 2. De rechtbank beoordeelt in deze uitspraak op het verzet uitsluitend of in de uitspraak van 17 maart 2026 terecht is geoordeeld dat buiten redelijke twijfel was dat verweerder diende te worden veroordeeld in de proceskosten van opposante en dat de proceskostenvergoeding terecht is vastgesteld op € 233,50. Zij doet dit aan de hand van de gronden van het verzet. 2.1. De rechtbank komt tot het oordeel dat het verzet gegrond is. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. De uitspraak van 17 maart 2026
3. De rechtbank heeft in de beroepszaak uitspraak gedaan zonder zitting. Dat is toegestaan wanneer het eindoordeel buiten redelijke twijfel staat. De rechtbank heeft geoordeeld dat buiten redelijke twijfel was dat geopposeerde diende te worden veroordeeld in de door opposante gemaakte proceskosten. De rechtbank heeft daarbij de wegingsfactor voor het bepalen van de hoogte van de proceskostenvergoeding vastgesteld op 0,25 (zeer licht) omdat het een opvolgend beroep betreft. Gronden verzet
4. Opposante stelt zich op het standpunt dat de rechtbank ten onrechte heeft vastgesteld dat de wegingsfactor voor de proceskosten 0,25 (zeer licht) is.
De rechtbank gaat ervan uit dat een tweede of opvolgend beroep niet-tijdig beslissen minder werkzaamheden en tijd met zich brengt dan een eerste beroep niet-tijdig beslissen maar waarop de rechtbank dat baseert, wordt niet overwogen. Opposante kon niet volstaan met het indienen van een beroepschrift maar moest tevens nagaan welke termijnen verstreken waren en nader bepalen welke beslistermijn thans geboden zou zijn. Opposante verwijst naar uitspraken waarin de rechtbank heeft bepaald dat er geen rechtsgrond is voor een weging die uitkomt op minder dan de helft van de waarde van 1 punt als bedoeld in het eerdergenoemde besluit. Om deze gronden is opposante van oordeel dat de rechtbank haar verzoek om proceskosten ten onrechte bij verstek heeft afgedaan en dat de rechtbank verweerder alsnog moet veroordelen tot het vergoeden van de proceskosten ter hoogte van € 467,-. Oordeel van de rechtbank 5. De aangevoerde gronden over de gehanteerde wegingsfactor slagen. In de
uitspraak van 17 maart 2026 is ten onrechte geoordeeld dat het opvolgende beroep van opposante vereenvoudigd kon worden afgedaan, omdat de uitkomst van het beroep – voor zover dat ziet op de proceskostenveroordeling – niet buiten redelijke twijfel vaststond. 5.1. De rechtbank stelt vast dat de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) op 15 juni 2026 uitspraak heeft gedaan over de toepassing van de wegingsfactor 0,25 in niet-tijdig-beslissen procedures. De Afdeling is van oordeel dat de bestuursrechter in beginsel wegingsfactor 0,5 toepast als het beroep is gericht tegen het niet tijdig nemen van een besluit en/of ter beoordeling staat of het bestuursorgaan als gevolg daarvan een dwangsom is verschuldigd. De Afdeling ziet geen aanleiding om in opvolgende beroepen tegen het niet tijdig nemen van een besluit in vreemdelingenzaken een lagere wegingsfactor toe te passen. 5.2. Gelet op deze ontwikkeling in de jurisprudentie is het verzet gegrond. Nu het verzet alleen ziet op de proceskostenveroordeling, vervalt de uitspraak van 17 maart 2026 op dat punt en blijft de uitspraak van 17 maart 2026 voor het overige in stand. De rechtbank hervat het onderzoek, voor zover het de proceskostenveroordeling betreft, in de stand waarin dat zich bevond voordat die uitspraak werd gedaan. De rechtbank zal hierbij tevens uitspraak doen op het beroep. Beoordeling van de rechtbank van het beroep inzake de proceskostenveroordeling 6. Partijen zijn uitgenodigd voor de zitting over het verzet. De rechtbank is van oordeel dat nader onderzoek na de zitting niet kan bijdragen aan de beoordeling van de beroepszaak. De rechtbank doet daarom niet alleen uitspraak op het verzet, maar ook op het beroep, voor zover dat ziet op de proceskostenveroordeling. Opposante zullen hierna worden aangeduid als verzoekster en geopposeerde als de minister. 7. Omdat het verzet alleen ziet op de proceskostenveroordeling en gegrond verklaard zal worden, blijft de uitspraak van 17 maart 2026 voor het overige in stand en moet de rechtbank alleen opnieuw beslissen op het onderdeel proceskosten. 8. De rechtbank stelt de proceskostenvergoeding vast met toepassing van de wegingsfactor 0,5. Daarbij sluit de rechtbank aan bij het oordeel van de Afdeling dat ook bij een opvolgend beroep wegens niet tijdig beslissen een wegingsfactor 0,5 moet worden gehanteerd. 9. De minister moet in het beroep de door verzoekster gemaakte proceskosten vergoeden. Deze kosten stelt de rechtbank vast op € 467,-. Conclusie en gevolgen 10. Het verzet is gegrond voor zover betrekking hebbend op de proceskostenveroordeling. Dat betekent dat de uitspraak van 17 maart 2026, voor zover betrekking hebbend op dat onderdeel, vervalt. De rechtbank stelt de proceskostenvergoeding voor het beroep niet tijdig beslissen vast op € 467,-. 10.1. De minister moet ook de door de opposante gemaakte proceskosten in verband met de verzetsprocedure vergoeden. De rechtbank stelt deze kosten op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht vast voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand ten bedrage van € 467,- (0,5 punt voor het indienen van het verzetschrift met een waarde per punt van € 934,- en een wegingsfactor 1). Dat betekent dat de totale proceskostenvergoeding zal worden vastgesteld op € 934,-. Beslissing De rechtbank: verklaart het verzet, voor zover gericht tegen de proceskostenveroordeling, gegrond; verklaart dat de uitspraak van 17 maart 2026 ten aanzien van de proceskostenveroordeling vervalt; veroordeelt de minister tot betaling aan verzoekster van € 934,- voor de proceskosten in beroep en in verzet. Deze uitspraak is gedaan door mr. L.J. van der Veen, rechter, in aanwezigheid van
A.W. Landman, griffier en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl. Informatie over hoger beroep Tegen deze uitspraak staat voor zover daarbij is beslist op het verzet geen hoger beroep of verzet open. Een partij die het niet eens is met deze uitspraak voor zover daarbij is beslist op het beroep, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen vier weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. Met geopposeerde wordt bedoeld de partij die geen verzetschrift heeft ingediend. ECLI:NL:RVS:2026:3409. Artikel 8:55, tiende lid, van de Awb maakt dat mogelijk. Artikel 8:75, van de Awb maakt dat mogelijk. Op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door de gemachtigde verleende rechtsbijstand, waarbij 1 punt is gerekend voor het indienen van het beroepschrift met een waarde per punt van € 934,- en een wegingsfactor van 0,5.
