De mogelijkheid van een ingebruiknamebesluit zal zeker voorzien in een behoefte. Afgelopen jaren heb ik (als plantoetser/vergunningverlener bij de gemeente) regelmatig de vraag van aannemers en kwaliteitsborgers gekregen wat wij van plan waren te gaan doen als een pand op "ondergeschikte" onderdelen net niet aan de vereisten zou voldoen en er dus geen verklaring van de kwaliteitsborger afgegeven werd. Denk hierbij aan een toilet die enkele centimeters te krap is of een plafond dat te laag is, doordat er later opdracht kwam een akoestisch plafond in te hangen.

Mijn antwoord was steevast, dat wij dan geen toestemming zouden gaan geven voor ingebruikname, wat altijd een leuke discussie opleverde. Waarom zou je moeilijk doen over enkele centimeters, dat is toch muggenzifterij? En niet onbelangrijk is dat een opdrachtgever er dan de dupe van wordt, want deze kan het nieuwe pand niet gaan gebruiken. Dit kan zeer schrijnende situaties opleveren. Dat laatste punt snijdt wat mij betreft wel hout, maar de gemeente is niet verantwoordelijk voor de gemaakte fouten. In mijn ogen is zij dan ook niet de partij die het moet oplossen.

Los daarvan sta ik nog steeds achter mijn antwoord:
- de Wkb is bedacht om te zorgen voor een betere bouwkwaliteit en rechtspositie voor initiatiefnemers (toch?), waarom wil je dan ruimte bieden om een lagere bouwkwaliteit af te kunnen leveren?
- de normen zijn er niet voor niets, waarom zou je een systeem willen hebben dat op voorhand ruimte geeft om van de normen af te wijken alleen om fouten "goed" te maken?
- de aannemer is de professional, die kent de regels en weet waar hij aan moet voldoen (mag ik aannemen), dan moet hij dat ook doen, daar wordt hij voor betaald;
- de architect kent de regels ook (mag ik aannemen), weet waar het krap kan worden en kan zorgen voor marges bij het ontwerpen om eventuele fouten te voorkomen, ook deze wordt daarvoor betaald;
- als het goed is, is de kwaliteitsborger al vroegtijdig bij het project betrokken, deze kan ook de kritieke punten benoemen, zorg voor samenwerking, dan kan men elkaar versterken;
- je komt op een hellend vlak: wanneer is een afwijking nog toelaatbaar en wanneer niet meer?
- wat heeft de wet nog voor nut, als je deze toch niet gaat handhaven, wat je als gemeente ook eigenlijk helemaal niet mag (al wordt dat nu ondervangen met de voorgestelde wetswijziging)? Je krijgt toch ook een boete als je door rood rijdt? Het wordt toch een janboel, als je bij iedere overtreding in discussie kan gaan met de handhavers?

Daarbij verwacht ik dat het niet om incidenten zal gaan, maar met regelmaat van de klok voor gaat komen. Anders had ik er al niet zoveel vragen over gehad. En niet onbelangrijk: de totale projectkosten stijgen ook flink door dit systeem, dan mag een opdrachtgever daar toch wel iets voor terug verwachten?

Komt er in de wet ook een concreet toetsingskader om te bepalen wanneer een ingebruiknamebesluit toegepast kan worden?