Dat (een deel van) de samenleving de water- en bodemhuishouding nog nauwelijks als een probleem ervaart, is begrijpelijk.
De mensheid is al een paar honderd jaar gericht op exploitatie/ uitbuiting van de aarde.
Ook water en bodem zijn ondergeschikt gemaakt aan de belangen van de mens.
De secretaris generaal van de UN noemt het in harmonie komen met de natuur, de grootste opgave van de mensheid in de 21ste eeuw.
Deze opgave is niet doorgedrongen tot onze gemeentebestuurders, laat staan dat de hieruit volgende transities in beleid worden vertaald. Sterker nog, de huidige bestuurlijke organisatie staat integrale oplossingen in de weg.

.