Aangetoond is dat sommige bestrijdingsmiddelen zich over kilometers, verspreiden. De middelen worden aangetroffen in de bodem en vegetatie van natuurgebieden en gehecht aan stofdeeltjes in woningen. Dit is geen gevolg van drift.

Deze recente kennis veroorzaakt maatschappelijke onrust. Terecht willen omwonenden niet worden blootgesteld aan contaminatie met giftige middelen en terecht vinden natuurbeschermers dat Natura 2000-gebieden moeten worden beschermd. Juist door het ontbreken van afstandnormen hebben rechtbanken reeds vormen van een totaalverbod ingesteld. De wettelijke normen daarvoor zijn ontleend aan het BW en de Wnb.

Het ontbreken van ‘onomstotelijk’ bewijs voor direct verband is gebaseerd op een uitgangspunt dat het in Nederlandse onderzoek zou moeten zijn aangetoond. Buiten Nederland is dit reeds lang aangetoond.
In de praktijk is sprake van cumulatie en stapeling van middelen, waarbij reeds aangetoond dat mengsels een andere werking hebben dan enkele stoffen. Je kunt het dus niet herleiden tot één specifiek middels dat een teler zou hebben gebruikt. Op divers plaatsen vindt momenteel effectonderzoek plaats, o.a. in SPRINT.

Uitgangspunt moet zijn dat de middelen niet op plaatsen mogen komen waar ze ongewenst zijn, zoals in woningen, tuinen en natuurgebieden. Daarom moet tevens per middel onderzoek plaatsvinden naar de verspreidingsmechanismen.

Uitspraken van rechtbanken dat niet de feitelijke situatie, maar fouten uit het verleden maatgevend zijn, werken als olie op het vuur.

Henk Baptist , natuurbeschermer