Op woensdag 24 juni vond in de Tweede Kamer een rondetafelgesprek plaats over de herziening van de Kaderrichtlijn Water (KRW). In totaal kwamen 21 organisaties aan het woord, onder wie Sander Mager namens de Unie van Waterschappen. Vanuit de Kamer waren Björn Schutz (VVD), Laura Bromet (PRO), Luciënne Boelsma-Hoekstra (CDA), Marieke Vellinga (D66), Femke Marije Wiersma (BBB), Chris Jansen (PVV) en Ines Kostić (PvdD) aanwezig.
Bestuurslid Sander Mager van de Unie van Waterschappen nam samen met Veronica Manfredi (Europese Commissie), Ans Mol (IPO) en Gerard Stroomberg (RIWA-Rijn) deel aan het overleg van de Kamercommissie Infrastructuur en Waterstaat. Daar benadrukte hij dat de KRW niet moet worden versoepeld, omdat verbetering van de waterkwaliteit noodzakelijk is. Dit betekent niet dat de waterschappen tegen alle aanpassingen van de KRW zijn. Aanpassingen die zorgen voor betere uitlegbaarheid, uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid, dragen bij aan de waterkwaliteit.
Hij riep de Kamer op om eventuele aanpassingen altijd te bezien vanuit de impact op de waterkwaliteit: “Wordt de waterkwaliteit er beter van? Of is het weer een vluchtheuvel om noodzakelijke maatregelen te voorkomen, noodzakelijk veranderingen te traineren of het nemen van verantwoordelijkheid af te schuiven.”
Sander Mager gaf vijf aandachtspunten mee aan de Kamer. Allereerst is de KRW relatief eenvoudig, maar door veel maatwerk balanceert Nederland vaak op de grens van de normen. Ten tweede is het niet wenselijk dat alle milieuregelgeving uit Europa komt. Sander Mager riep het Rijk op niet altijd dogmatisch om te gaan met nationale koppen op Europese regelgeving. Ten derde hebben de waterschappen behoefte aan integraal rijksbeleid. Ten vierde moet beleid aan de voorkant al KRW-proof zijn. En tot slot moet worden doorgepakt met een verbod op PFAS.
Na de bijdragen van alle deelnemers kregen de Kamerleden ruimte om vragen te stellen. Femke Marije Wiersma (BBB) vroeg naar de relatieve bijdrage van verschillende sectoren. Daarop antwoordde Sander Mager dat alle sectoren moeten bijdragen aan schoon water. Luciënne Boelsma-Hoekstra (CDA) stond stil bij de gebiedsgerichte aanpak waar Sander Mager ook aandacht voor vroeg in zijn bijdrage. Hij gaf aan dat waterschappen vaak via gebiedsprocessen werken. Maar niet alles kan gebiedsgericht zijn, zoals het toelatingsbeleid van gewasbeschermingsmiddelen. Daarbij riep hij op om dat vanuit het Rijk te regelen en niet af te wentelen naar de regio.
In reactie op de vragen benadrukte Sander Mager dat niet alleen de natuur en onze gezondheid, maar ook de economie afhankelijk is van schoon water. Schoon water is cruciaal voor productieprocessen van bedrijven. Schoon, zoet water wordt steeds meer een schaarse grondstof. Daarnaast is schoon grond- en oppervlaktewater van groot belang voor de drinkwaterproductie. Werken aan schoon water doen we volgens de waterschappen niet voor Brussel, maar vanuit onze eigen zorgplicht en vanuit het cruciale belang voor onze gezondheid, natuurherstel en een volhoudbare economie.
> Kijk hier het rondetafelgesprek terug
> Naar Inbreng rondetafelgesprek Kaderrichtlijn Water
