Je wilt een aantal woningen bestemmen binnen de geluidszone van een gezoneerde weg. Je moet daarom bepaalde (geluid)grenswaarden in acht nemen (artikel 74 en 76 Wet geluidhinder). De geluidbelasting van de gevel van 48 dB (artikel 82 Wet geluidhinder) is echter niet haalbaar.
Je wilt een aantal woningen bestemmen binnen de geluidszone van een gezoneerde weg. Je moet daarom bepaalde (geluid)grenswaarden in acht nemen (artikel 74 en 76 Wet geluidhinder). De geluidbelasting van de gevel van 48 dB (artikel 82 Wet geluidhinder) is echter niet haalbaar.
Maar je kunt voor deze woningen nog een ontheffing verlenen voor een hogere grenswaarde (artikel 83 Wet geluidhinder). Voor woningen in buitenstedelijk gebied kan dit oplopen tot 53 dB en voor woningen in stedelijk gebied tot 58 dB. Geef dan natuurlijk wel aan waarom niet kan worden voldaan aan de voorkeursgrenswaarde van 48 dB.
Appellant stelde in deze zaak dat het fout was om de procedure hogere grenswaarde te doorlopen. Eerst hadden immers bron- en overdrachtsmaatregelen bekeken moeten zijn voordat je teruggrijpt op deze procedure. Hij doelt hierbij op de wettelijk voorwaarden om deze hogere grenswaarde vast te stellen.
Je moet inderdaad eerst kijken of bron- en overdrachtsmaatregelen zinvol kunnen zijn. Is dat het geval, kijk dan ook of deze maatregelen niet op stedenbouwkundige, verkeerskundige, vervoerskundige, landschappelijke of financiële bezwaren stuiten (artikel 110a, vijfde lid Wet geluidhinder. In de uitspraak wordt overigens verwezen naar artikel 100a. Bedoeld zal echter zijn artikel 110a).
B&W hadden echter hun besluit gebaseerd op een keurig akoestisch rapport waarin de volgende aspecten de revue passeerden:
Een motivatie dat (als bronmaatregel) het verminderen van de verkeersintensiteit of het reduceren van de snelheid vanuit verkeerskundig oogpunt geen optie was.
Een motivatie dat (als bronmaatregel) een ander wegdektype geen constant resultaat zou opleveren en de kosten van deze maatregel niet in verhouding stond tot het resultaat.
Een motivatie dat (als overdrachtsmaatregel) het plaatsen van de woningen buiten de 48 dB-contour stedenbouwkundig onacceptabel was. Ook zou het plaatsen van een afscherming een stedenbouwkundig en landschappelijk een gedrocht zijn.
Een 10 met een griffel voor dit akoestisch rapport dus. En aangezien appellant dit rapport niet in twijfel had getrokken, mochten B&W met deze motivering naar hartelust gebruik maken van hun bevoegdheid om een hogere grenswaarde vast te stellen.
Bron: ABRvS 23 november 2011, 201100753/1/M2
Door Max Seelen (Patres)
