Kan de firma IPO mij uitleggen hoe om te gaan met de rechtsoverwegingen 83 van de uitspraak HvJ inzake C-293/17: 83. De beoordeling volgens artikel 6, lid 3, van de habitatrichtlijn in de hoofdgedingen heeft echter geen betrekking op deze bronnen, maar op andere bronnen. Vermindering van de emissie uit deze andere stikstofbronnen voorkomt noch reduceert de depositie die door het betrokken onderzochte bedrijf wordt veroorzaakt. Een dergelijke emissievermindering kan dus bij de verlening van een vergunning aan een agrarisch bedrijf overeenkomstig artikel 6, lid 3, niet gelden als compensatie voor de stikstofemissie van dat bedrijf, zelfs niet voor een deel. Kan de firma IPO mij uitleggen hoe om te gaan met de rechtsoverweging 11.3 van de PAS-uitspraak van de ABRvS van 29 mei 2019 : “Dat oordeel luidt dat de positieve gevolgen van instandhoudingsmaatregelen en passende maatregelen die krachtens artikel 6, eerste en tweede lid, van de Habitatrichtlijn moeten worden getroffen niet mogen worden gebruikt, of zoals de Werkgroep het ter zitting verwoordde, ‘als wisselgeld worden ingezet’, ter mitigatie van de eventuele schadelijke gevolgen van een plan of project. “ In voor allen begrijpbaar Nederlands; om externe saldering toe te mogen passen moet er een directe samenhang zijn tussen het saldogevend en saldonemend project. Men mag positieve effecten van maatregelen ‘elders’ niet gebruiken om negatieve effecten van projecten te compenseren. Een stikstofbank kan dus helemaal niet. Krijgen we nu weer een situatie dat Nederlands recht in strijd is met Unierecht en dat dit Nederlands recht wordt uitgevoerd zolang er geen beroepen worden ingesteld ? Beslissen natuurbeschermers dan welke projecten ongehinderd door mogen gaan en welke niet ? Henk Baptist, natuurbeschermer