Niet omdat er te weinig kritiek was, maar omdat de verkeerde vragen werden gesteld. In dit artikel analyseer ik niet zozeer de plannen van het kabinet, maar vooral het debat daarover.
Terwijl de kabinetsbrief nog veel fundamentele vragen oproept over vergunningverlening, additionaliteit, de rekenkundige ondergrens, zonering, grondgebondenheid en het verdienvermogen van boeren, bleven juist die onderwerpen grotendeels buiten beeld. Daarmee heeft een belangrijk deel van de rechterzijde van de Kamer een kans laten liggen om het pakket inhoudelijk te verbeteren én zijn eigen onderhandelingspositie verzwakt.
Dat is niet alleen politiek opmerkelijk, maar kan uiteindelijk ook gevolgen hebben voor de landbouwsector. Want als de echte juridische en bestuurlijke knelpunten niet worden opgelost, dreigt het kabinet zijn meerderheid elders te zoeken en worden de plannen mogelijk eerder aangescherpt dan verbeterd. Ik ben benieuwd hoe anderen dit debat hebben ervaren.
