ABRvS 21 oktober 2026, ECLI:NL:RVS:2026:6210. Deze zaak ging over een door het college verleende omgevingsvergunning voor het realiseren van een appartement in een schuur. Alleen wie een voldoende objectief en actueel, eigen en persoonlijk belang heeft dat rechtstreeks betrokken is bij het bestreden besluit, is belanghebbende als bedoeld in art. 1:2, lid 1 Awb.

Wie rechtstreeks feitelijke gevolgen ondervindt van een activiteit die het besluit - zoals een bestemmingsplan of een vergunning - toestaat, is in beginsel belanghebbende bij dat besluit. Het criterium ‘gevolgen van enige betekenis’ van de activiteit is een correctie op dit uitgangspunt. Zonder gevolgen van enige betekenis heeft iemand geen persoonlijk belang bij het besluit. Hij onderscheidt zich dan onvoldoende van anderen. Om te bepalen of er gevolgen van enige betekenis voor de woon-, leef- of bedrijfssituatie van iemand zijn, kijkt de Afdeling naar de factoren afstand tot, zicht op, planologische uitstraling van en milieugevolgen (onder andere geur, geluid, licht, trilling, emissie, risico) van de activiteit die het besluit toestaat. Zij bekijkt die factoren zo nodig in onderlinge samenhang. Ook de aard, intensiteit en frequentie van de feitelijke gevolgen kunnen van belang zijn.
De Afdeling is van oordeel dat de rechtbank [appellante sub 1] en [appellant sub 2] terecht niet als belanghebbende heeft aangemerkt. In dat verband is het volgende van belang.
Partijen zijn verdeeld over de exacte tussengelegen afstand. Volgens de erven van [appellante sub 1] en [appellant sub 2] is dit 123 meter en volgens het college, daarin gevolgd door de rechtbank, is dit 130 meter.
Wat de afstand echter ook is, het is hoe dan ook ruimschoots meer dan 100 meter vanaf het perceel van de erven van [appellante sub 1] en [appellant sub 2]. Dit is, gelet op de aard en omvang van de ontwikkeling, een ruime afstand waarbij het onwaarschijnlijk is dat er gevolgen van enige betekenis op of bij het perceel zijn waar te nemen. Hierbij is mede van belang dat de ontwikkeling plaatsvindt in een bestaande schuur.
Voor zover er vanaf [locatie 2] al zicht is op het pand aan de [locatie 1], is dit zicht mede gelet op de aanzienlijke tussengelegen afstand zeer beperkt. Dit is ook te zien op de door de door de erven van [appellante sub 1] en [appellant sub 2] in hoger beroep overgelegde foto, waarbij zij het beeld hebben moeten inzoomen om het zicht duidelijk te maken. Het zicht kan, voor zover aanwezig, daarom niet worden geacht gevolgen van enige betekenis op te leveren.