Een recreatiewoning die groter is dan het bestemmingsplan toestaat, kan via de kruimelgevallenregeling worden vergund, ook als de extra inhoud niet bouwkundig van de rest van de woning te onderscheiden is. Dat bevestigt de Afdeling bestuursrechtspraak in een zaak over een recreatiewoning in Gorssel. De buurman haalt ook zijn andere hogerberoepsgronden niet: de vergunning blijft in stand, ondanks zijn zorgen over permanente bewoning en overlast.

GetAway Projects kreeg toestemming voor een recreatiewoning met een inhoud van 336,37 m³. Het bestemmingsplan stond maximaal 300 m³ toe. Het college verleende daarom niet alleen een vergunning voor het bouwen, maar ook voor afwijkend gebruik.
De buurman betoogde dat het college daarvoor niet de eenvoudige afwijkingsroute van artikel 2.12, eerste lid, onder a, onder 2°, Wabo had mogen gebruiken. De regeling uit bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht (Bor) ziet volgens hem op bijbehorende bouwwerken. De grotere inhoud was echter onderdeel van het hoofdgebouw zelf en kon daarvan niet worden onderscheiden. De vergunning had daarom alleen via de uitgebreide procedure kunnen worden verleend, met een goede ruimtelijke onderbouwing en een verklaring van geen bedenkingen van de gemeenteraad.
De Afdeling volgt dat betoog niet. De Bor-definitie van een bijbehorend bouwwerk omvat óók een uitbreiding van een hoofdgebouw. Die uitbreiding hoeft niet bouwkundig of functioneel te onderscheiden te zijn van de rest van het gebouw. Evenmin geldt de beperking dat eerst een bestaand hoofdgebouw aanwezig moet zijn of dat de uitbreiding daaraan ondergeschikt moet zijn.
Daarmee mocht het college de afwijking vergunnen met toepassing van de kruimelgevallenregeling. De uitgebreide voorbereidingsprocedure en de verklaring van geen bedenkingen waren dus niet vereist.
De kern van de uitspraak is daarmee praktisch: dat een uitbreiding volledig opgaat in het hoofdgebouw, sluit de toepassing van de regeling voor bijbehorende bouwwerken niet uit.
De buurman wees ook op een tekening bij de aanvraag waarop het toegangspad en de opstelplaats voor auto’s stonden. Volgens hem waren die onderdelen daarmee al onderdeel geworden van de bouwvergunning voor de recreatiewoning. Toen ze later niet in die vergunning werden opgenomen, zou het bouwplan zijn gewijzigd en had een nieuwe aanvraag moeten worden ingediend.
Ook daarin krijgt hij geen gelijk. De aanvraag en de vergunning voor de recreatiewoning zagen op het bouwen van de woning, niet op de aanleg van het pad en de opstelplaats. Voor die onderdelen was later een afzonderlijke vergunning aangevraagd en verleend. Van een wijziging van het bouwplan was op dit punt dus geen sprake.
De buurman vreesde dat de omvang van de recreatiewoning permanente bewoning in de hand zou werken. Ook verwachtte hij geluid- en verkeershinder, omdat de woning geschikt is voor verhuur aan vijf personen.
De Afdeling ziet geen aanleiding om het oordeel van de rechtbank hierover te corrigeren. Daarbij merkt zij op dat het college handhavend kan optreden als de woning in strijd met het bestemmingsplan permanent wordt bewoond. Dat mogelijke toekomstige gebruik maakt de verleende vergunning niet op zichzelf onrechtmatig.
Ook de bezwaren over de parkeernormen slagen niet. Andere gronden — onder meer over het vertrouwensbeginsel, fair play en de berekening van de oppervlakte — bespreekt de Afdeling niet inhoudelijk. Die waren pas in hoger beroep aangevoerd en konden volgens de Afdeling niet voor het eerst daar worden opgeworpen.
De Afdeling verklaart het hoger beroep ongegrond en bevestigt de uitspraak van de rechtbank. Het verzoek om een voorlopige voorziening wordt afgewezen. Ook het verzoek om schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn strandt: de totale procedure duurde nog niet langer dan de daarvoor geldende termijn van vier jaar.
Voor de praktijk: de definitie van ‘bijbehorend bouwwerk’ kan ruimer uitpakken dan de alledaagse betekenis doet vermoeden. Een uitbreiding kan daaronder vallen, ook als zij bouwkundig één geheel vormt met het hoofdgebouw. Tegelijk blijft het van belang om aanvragen scherp af te bakenen: een vergunning voor de woning omvat niet automatisch ook de bijbehorende toegang en parkeeroplossing.
Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State 4 november 2026, ECLI:NL:RVS:2026:6369.