ABRvS 16 september 2026, ECLI:NL:RVS:2026:5501. Volgens vaste jurisprudentie dient de overtreder een keuze te worden gelaten ten aanzien van de middelen die hij wenst toe te passen om aan de overtreding een einde te maken.
In het bestreden besluit is de last als volgt geformuleerd:
"T.I.V. Beheer B.V. zal de overtreding moeten opheffen, door binnen 6 weken na dagtekening van deze brief de tweede zelfstandige woonruimte als zodanig op te heffen, door de sanitaire voorzieningen en de keuken uit één van de twee woningen in het bedoelde pand op het perceel [locatie] (kadastraal bekend: B 1321) te Hoornaar te verwijderen en verwijderd te houden. Indien niet binnen de begunstigingstermijn van 6 weken de tweede zelfstandige woonruimte als zodanig is opgeheven door de sanitaire voorzieningen en de keuken uit één van de twee woningen in het bedoelde pand op het perceel [locatie] (kadastraal bekend: B 1321) te Hoornaar te verwijderen en verwijderd te houden, verbeurt T.I.V. Beheer B.V. van rechtswege een dwangsom van € 1.500,- per week dat de overtreding voortduurt met een maximum van € 15.000,-."
Naar het oordeel van de Afdeling schrijft de last in de beslissing op bezwaar daarmee dwingend voor dat de overtreding moet worden opgeheven door het treffen van de in dat besluit voorgeschreven herstelmaatregel. Daarin staat namelijk dat T.I.V. Beheer B.V. de overtreding zal moeten opheffen door de sanitaire voorzieningen en de keuken uit één van de twee woningen te verwijderen en verwijderd te houden.
Dat betekent dat, anders dan de rechtbank heeft overwogen, T.I.V. Beheer B.V. niet de keuze heeft om de overtreding op een andere wijze op te heffen. Het college heeft daarover op de zitting toegelicht dat hij heeft beoogd T.I.V. Beheer B.V. wel de keuze te laten in de wijze waarop zij de overtreding opheft. Daarbij heeft het college op de zitting erkend dat er verschillende mogelijkheden zijn om de overtreding op te heffen.
