Rechtbank Oost-Brabant 8 september 2026, ECLI:NL:RBOBR:2026:6482. Eisers stellen in het kader van concreet zicht op legalisatie verder dat het college heeft overwogen niet bereid te zijn om mee te werken aan een vergunning, omdat sprake kan zijn van mogelijke overlast. Zij verwijzen naar rechtspraak van de Afdeling, waaruit weliswaar volgt dat het in beginsel volstaat dat het college niet bereid is om een omgevings-vergunning te verlenen. Dit volstaat echter niet als op voorhand duidelijk is dat een dergelijk besluit rechtens onhoudbaar is. In het advies van de commissie is niet ingegaan op eisers stelling dat hiervan sprake is. De gestelde mogelijke hinder voor omwonenden is volgens eisers geen reden om de aangevraagde vergunning te weigeren
De voorzieningenrechter stelt vast dat het verlenen van een omgevingsvergunning voor een buitenplanse omgevingsactiviteit (een BOPA) een bevoegdheid is die toekomt aan het college en dat de voorzieningenrechter dit terughoudend toetst.
Het college heeft meermaals aan eisers laten weten niet mee te willen werken aan een dergelijke procedure en heeft dit standpunt ook onderbouwd. De voorzieningenrechter is verder van oordeel dat niet op voorhand duidelijk is dat de weigering om mee te werken rechtens onhoudbaar is.
Bij een verlening van een BOPA wordt namelijk getoetst aan een evenwichtige toedeling van functies aan locaties (ETFAL). Onderdeel van die toets kan zijn of de gevraagde activiteit overlast/hinder veroorzaakt. De voorzieningenrechter ziet in dit betoog van eisers geen reden om het bestreden besluit te vernietigen.
