ABRvS 27 mei 2026, ECLI:NL:RVS:2026:3018. Appellanten voeren aan dat handhavend optreden onevenredig is omdat de gestelde overschrijding van de maximale bouwhoogte zeer beperkt is. De overschrijding van minder dan 10% is nauwelijks waarneembaar en er is geen sprake van schaduwwerking bij de buren. Daarom is niet duidelijk wat het doel van handhaving is.
Afbreken en enkele centimeters lager herbouwen leidt niet tot een wezenlijk andere ruimtelijke situatie en daar zijn kosten aan verbonden. Appellanten wijzen op de uitspraak van de Afdeling van 24 juli 2013, ECLI:NL:RVS:2013:455, waarin is geoordeeld dat handhavend optreden vanwege 0,5 m afwijken van de bouwvergunning onevenredig was.
Gelet op wat hiervoor is overwogen mocht het tuinhuis niet zonder omgevingsvergunning worden gebouwd op grond van artikel 2, onderdeel 3, van bijlage II Bor.
De Afdeling overweegt dat het zonder de benodigde omgevingsvergunning bouwen van een bouwwerk geen geringe overtreding is. Dat de maximale bouwhoogte om vergunningvrij te kunnen bouwen met slechts 0,28 m wordt overschreden, maakt dit niet anders. Nu artikel 2.1, eerste lid Wabo is overtreden en met handhaving van de wet het algemeen belang is gediend, ziet de Afdeling in de gestelde omstandigheid dat het tuinhuis geen hinder zou veroorzaken, wat daar ook van zij, geen reden dat het college had moeten afzien van handhaving.
Voor zover appellanten aanvoeren dat het laten verwijderen van het tuinhuis financiële gevolgen met zich brengt, overweegt de Afdeling dat zij op eigen risico het tuinhuis hebben gebouwd zonder de daarvoor benodigde vergunning. Vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 19 december 2018, ECLI:NL:RVS:2018:4174, onder 11.1.
De Afdeling overweegt verder dat de situatie in de door appellanten genoemde uitspraak van 24 juli 2013 niet vergelijkbaar is, alleen al niet omdat het daar ging om de situatie dat is afgeweken van een verleende vergunning, terwijl in dit geval geen vergunning is aangevraagd of verleend.
