ABRvS 16 september 2026, ECLI:NL:RVS:2026:5501. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (bijvoorbeeld in de uitspraak van 22 januari 2024, ECLI:NL:RVS:2024:183, onder 8.2) is prioriteitstelling toegestaan om in het kader van doelmatige handhaving onderscheid te maken in de wijze waarop uitvoering wordt gegeven aan de handhavingstaak.
Maar de keuze van een bestuursorgaan om in verband met een beperkte handhavingscapaciteit een bepaalde overtreding een lage prioriteit toe te kennen geldt niet als een bijzondere omstandigheid die maakt dat het college van handhaving had moeten afzien. Dat de overtreding op grond van het gemeentelijke handhavingsbeleid een lage prioriteit heeft, betekent naar het oordeel van de Afdeling niet dat daartegen niet handhavend opgetreden kan worden. Daarbij acht de Afdeling van belang dat het handhavingsbeleid er niet toe strekt dat tegen overtredingen met een lage prioriteit, zoals hier aan de orde, nooit kan worden opgetreden. Daarnaast stelt het college zich op het standpunt dat geen sprake is van een overtreding van geringe aard, omdat in strijd met het bestemmingsplan een woning is gecreëerd. Het college heeft gelet daarop aan het belang van handhaving meer gewicht kunnen toekennen dan aan het belang van T.I.V. Beheer B.V. Dat geen handhavingsverzoek is ingediend, maakt voorgaande niet anders.
Het gemeentelijke handhavingsbeleid bepaalt alleen voor overtredingen met prioriteit 0, dat pas tot handhaving wordt overgegaan als daartoe een verzoek is gedaan. Op de zitting heeft het college desgevraagd toegelicht dat de overtreding die hier aan de orde is op grond van dat beleid wordt aangemerkt met prioriteit 1, zodat een verzoek op grond van dat beleid niet nodig is om tot handhaving over te gaan. In wat T.I.V. Beheer B.V. heeft aangevoerd ziet de Afdeling geen aanleiding voor het oordeel dat sprake is van een bijzondere omstandigheid, die maakt dat het college van handhavend optreden had moeten afzien. De rechtbank is terecht tot dezelfde conclusie gekomen.
