ABRvS ECLI:NL:RVS:2026:5647. [appellante] betoogt dat de volgens het college verbeurde dwangsommen vanwege verjaring niet meer kunnen worden ingevorderd. In art, 5:35, lid 1, van Awb is bepaald dat de rechtsvordering tot betaling van een verbeurde dwangsom verjaart door verloop van een jaar na de dag waarop zij is verbeurd.

Het tweede lid van het hiervoor genoemde artikel luidt:
"Indien op de dag waarop de rechtsvordering verjaart, bezwaar, beroep of hoger beroep openstaat of aanhangig is tegen de last onder dwangsom, wordt de verjaringstermijn verlengd tot onherroepelijk op het bezwaar, beroep of hoger beroep is beslist."
Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen, is artikel 5:35, tweede lid, van de Awb per 1 april 2021 met onmiddellijke ingang in werking getreden (zie onder 10.4 van de uitspraak van de Afdeling van 2 februari 2022, ECLI:NL:RVS:2022:322). Dat betekent dat de verjaringstermijn van rechtswege is verlengd als de oorspronkelijke verjaringstermijn van een jaar op 1 april 2021 nog niet was verstreken.
De begunstigingstermijn in het besluit van 7 juli 2020 eindigde op 21 juli 2020. Dat betekent dat de verjaringstermijn van eventuele in verband daarmee verbeurde dwangsommen op zijn vroegst kon zijn verstreken op 21 juli 2021.
Aangezien art. 5:35, lid 2 Awb op dat moment al in werking was getreden en op dat moment beroep aanhangig was tegen de last onder dwangsom, kan van verjaring van de rechtsvordering tot betaling van de verbeurde dwangsom in dit geval geen sprake zijn.