In het omgevingsrecht draait het om publiekrechtelijke regels, maar in de praktijk spelen persoonlijke verhoudingen en onderlinge kwesties vaak een rol. De uitspraak ECLI:NL:RBOVE:2026:5061 d.d. 14 augustus 2026 laat zien hoe de rechter hiermee omgaat.
De feiten in het kort:
Eiser tekent beroep aan tegen een verleende omgevingsvergunning voor een binnenplanse omgevingsplanactiviteit (het gedeeltelijk vervangen van een dak van de woning van de buren). Ter zitting blijkt echter dat hij feitelijk geen bezwaar heeft tegen de dakvervanging zelf.
Wat is dan wel het probleem? Tussen partijen zijn in 2021 onderlinge afspraken op papier gezet, waarin is afgesproken dat ieder zich op zijn eigen erf richt. Volgens eiser heeft de buurman zich daar niet aan gehouden en handhavingsverzoeken ingediend die zijn woongenot schaden. Dat is de reden waarom hij beroep heeft ingesteld tegen de verleende vergunning. 📄🤝
Het wettelijk toetsingskader:
Het toetsingskader voor de gevraagde omgevingsvergunning is strak omschreven in artikel 8.0a, eerste lid, van het Besluit kwaliteit leefomgeving (Bkl):
- Het bouwwerk mag niet in strijd zijn met de regels over bouwen.
- Er mag geen strijd zijn met de redelijke eisen van welstand (getoetst aan de criteria van de welstandsnota).
Omdat aan deze criteria wordt voldaan, is er sprake van een gebonden beschikking: het college moet de vergunning verlenen. 🏗️✨
Geen rol voor privaatrechtelijke afspraken:
De rechtbank stelt vast dat wat eiser aanvoert helemaal niet ziet op de verlening van de omgevingsvergunning, maar op de verstandhouding met zijn buren en de gevolgen daarvan. Onderlinge privaatrechtelijke afspraken vormen simpelweg geen onderdeel van het publiekrechtelijke toetsingskader. Het beroep wordt daarom ongegrond verklaard.
