De burgemeester van Velsen had een pand voor de duur van 6 maanden gesloten vanwege de aanwezigheid van een hennepkwekerij. De voorzieningenrechter had het besluit geschorst tot 6 weken na de beslissing op bezwaar. In de beslissing op bezwaar heeft de burgemeester de sluiting voor de duur van 6 maanden gehandhaafd. De rechtbank oordeelde dat de burgemeester onvoldoende had gemotiveerd waarom de sluiting na de schorsing opnieuw moest worden hervat. Het verzoek om schadevergoeding van de eigenaar heeft de rechtbank afgewezen.
Centraal in hoger beroep staat de vraag of de eigenaar recht had op schadevergoeding. Onder verwijzing naar het civiele schadevergoedingsrecht overweegt de Afdeling dat het causaal verband moet worden beoordeeld door een vergelijking te maken tussen de feitelijke situatie met het onrechtmatige besluit en de hypothetische situatie zonder het onrechtmatige besluit.
De eigenaar heeft volgens de Afdeling aannemelijk gemaakt dat de overdracht van het pand vertraging heeft opgelopen doordat de sluiting ten onrechte werd voortgezet. De koper wilde niet meewerken aan levering zolang het pand gesloten bleef. Omdat de burgemeester deze stellingen niet heeft weersproken, acht de Afdeling het conditio sine qua non-verband tussen het onrechtmatige besluit en de schade aanwezig.
De burgemeester wordt veroordeeld tot vergoeding van de doorlopende lasten die de eigenaar heeft gemaakt in de periode waarin de overdracht door de onrechtmatige sluiting werd vertraagd (€ 5.811,12). AbRvS 10 juni 2026, ECLI:NL:RVS:2026:3336 (Velsen)
