Saanenhof V.O.F. leed in 2021 gewasschade door wilde zwijnen en vroeg een tegemoetkoming aan op grond van de Wet natuurbescherming. De provincie Noord-Brabant vergoedde alleen de lagere tarwe-opbrengst (€2.799,20 minus 5% eigen risico), niet het verlies aan stro. Saanenhof betoogde dat (1) de schade moest worden berekend op basis van duurdere vervangende biologische tarwe en (2) stro als essentieel productiemiddel ook vergoed moest worden.
De rechtbank gaf deels gelijk: berekeningsmethode was goed, maar weigering om stro te vergoeden onvoldoende gemotiveerd. In hoger beroep oordeelt de Afdeling (10 juni 2026, ECLI:NL:RVS:2026:3367) dat het provinciebestuur op beide punten juist heeft gehandeld. De gehanteerde najaarsmarktprijs voor graan is volgens de Afdeling een objectieve en reële maatstaf. Latere prijsstijgingen bij inkoop van vervangend voer komen voor rekening en risico van de ondernemer. Saanenhof heeft bovendien niet onderbouwd dat zij uitzonderlijk hoge prijzen betaalde. Voor stro geldt dat dit volgens objectieve maatstaven (KWIN-handboek) een bijproduct is van tarwe. Dat stro in deze bedrijfsvoering essentieel is, maakt dit juridisch niet anders. Provinciaal beleid sluit vergoeding van bijproducten zoals stro uit, en dat wordt consistent toegepast.
