In haar uitspraak van 9 september 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:5344) oordeelt de Afdeling dat de rechtbank de rechtsgevolgen van de beslissing op het tegen het besluit tot vaststellen van de Lijst Monumentale Bomen gerichte bezwaar ten onrechte in stand heeft gelaten, omdat de mogelijkheid om bezwaar te maken in dit geval niet openstond. Appellant had na het indienen van bezwaar tegen de vastgestelde bomenlijst beroep bij de rechtbank ingesteld, omdat de gemeenteraad volhardde in de weigering hierin een bepaalde boom op te nemen.
De Afdeling overweegt dat het voor uitsluiting van de mogelijkheid om bezwaar te maken voldoende is dat het bestreden besluit feitelijk met toepassing van de uniforme openbare voorbereidingsprocedure (“u.o.v.”) van afdeling 3.4 Awb is voorbereid (vgl. de Afdelingsuitspraak van 25 februari 2015, ECLI:NL:RVS:2015:585). Niet in geschil is dat de raad de u.o.v. heeft toegepast op de vaststelling van de bomenlijst. Daarom stond volgens de Afdeling ingevolge art. 7:1, eerste lid, aanhef en onder d, Awb jo. art. 8:1 Awb tegen dat besluit geen bezwaar open, maar direct beroep bij de bestuursrechter. De Afdeling concludeert dat het besluit op bezwaar, waarbij het vaststellingsbesluit met een nadere motivering in stand is gelaten, onbevoegd is genomen. Gelet op het bepaalde in art. 6:15, eerste lid, Awb merkt de Afdeling het bezwaarschrift aan als beroepschrift tegen het vaststellingsbesluit en ziet zij aanleiding om met toepassing van art. 8:113, eerste lid, Awb zelf een beslissing op het beroep te nemen.
