Een recente uitspraak van de Rechtbank Zeeland-West-Brabant (ECLI:NL:RBZWB:2026:7010, 31 juli 2026) over een dakisolatie-kwestie in Veere biedt fijne handvatten voor de praktijk. De rechter geeft heldere kaders over zowel de omgevingsvergunning als het handhavingsverzoek. Vier praktische tips voor jouw juridische dagelijkse werk:
Ruimtelijk en technisch bouwen zijn losgekoppeld. Is er geen technische bouwactiviteit aangevraagd, maar wel een ruimtelijke (BOPA)? Het ontbreken van de technische aanvraag is géén grond voor vernietiging van de verleende omgevingsvergunning. De wetgever heeft de onlosmakelijke samenhang onder de Omgevingswet bewust losgelaten.
Twee legalisatievergunningen? Dat kan. Er is geen rechtsregel die verbiedt om een tweede vergunning te verlenen voor dezelfde situatie. Wat er feitelijk is gerealiseerd en of er overlap ontstaat, is dan een vraagstuk voor handhaving.
De reikwijdte van een handhavingsverzoek is heilig. De vaste rechtspraak blijft overeind: de reikwijdte van een handhavingsverzoek breidt niet zomaar uit in beroep. Was het verzoek (deels) gebaseerd op het niet meer in werking zijnde Bouwbesluit 2012? Dan was het college op dat moment onbevoegd om daarop te handhaven. De rechter weegt hierbij zwaar mee of er een professionele gemachtigde achter zit die beter had moeten weten!
Geen ongeoorloofde uitbreiding van gronden (welstandsexces). Eiser stelde pas in beroep dat er sprake was van een welstandsexces, maar dat stond niet in het oorspronkelijke handhavingsverzoek! Het college hoeft in een handhavingsprocedure niet ambtshalve allerlei niet-aangevraagde welstandsaspecten te beoordelen. Daarnaast mag de reikwijdte van een handhavingsverzoek achteraf niet worden opgerekt (zie ook punt 3).
Kortom: beoordeel strak de aanvraag die er ligt, bescherm de vaststaande reikwijdte van je handhavingsbesluiten en pluk de vruchten van de heldere scheidingen onder de Omgevingswet.
