In de uitspraak van de Rechtbank Zeeland-West-Brabant (8 september 2026, ECLI:NL:RBZWB:2026:8899) stond dit onderwerp centraal. Het geschil draaide om een omgevingsvergunning voor het slopen van een schuur en het bouwen van een nieuwbouwwoning in Schouwen-Duiveland. Nadat het college het bezwaar van eiser niet-ontvankelijk verklaarde, oordeelde de rechtbank in beroep dat dit terecht was: eiser is geen belanghebbende, waardoor het beroep ongegrond is.
Het juridisch kader
De rechtbank haalt vaste rechtspraak aan. Het uitgangspunt is dat iemand die rechtstreeks feitelijke gevolgen ondervindt van een activiteit die het besluit toestaat, in beginsel belanghebbende is bij dat besluit. Het criterium “gevolgen van enige betekenis" van de activiteit is een correctie op dit uitgangspunt. Zonder gevolgen van enige betekenis kan niet worden gesproken van een voldoende individueel bepaalbaar persoonlijk belang. Ter plaatse van de woning of het perceel van betrokkene moeten, naar objectieve maatstaven gemeten, gevolgen van enige betekenis van het besluit optreden.
De bestuursrechter kijkt naar afstand tot, zicht op, planologische uitstraling van en milieugevolgen (zoals geluid, geur, licht en trilling), eventueel in onderlinge samenhang bekeken.
Eiser voert aan belanghebbende te zijn omdat hij regelmatig langs het landgoed loopt. Het terrein van de watersportvereniging waarvan eiser lid is grenst direct aan het plangebied. Eiser rijdt langs het landgoed als hij naar de watersportvereniging gaat. Dit doet hij bijna dagelijks. Verder is eiser betrokken bij de omgeving. Zo heeft hij onder meer deelgenomen aan andere procedures over plannen en vergunningen in dit gebied en aangrenzende gebieden. Ook is hij via werkgroepen betrokken geweest bij inspraak over en totstandkoming van de dorpsvisie.
De beoordeling van de rechtbank
Gezien de feitelijke situatie oordeelde de rechtbank anders. Met een hemelsbrede afstand van 1.680 meter tussen zijn woning en het projectterrein – en een totaal gebrek aan zicht – ondervindt eiser geen gevolgen van enige betekenis. Eiser heeft niet voldoende onderbouwd waarom hiervan wel sprake zou zijn. Daarbij blijkt niet dat het belang van eiser zich onderscheidt van anderen. Een louter subjectief gevoel van sterke betrokkenheid is onvoldoende. Passeren of de ligging van een vereniging waarvan je lid bent, verandert daar niets aan.
Zuiver ideële belangen bij de bescherming van landschap, natuur en cultuurhistorie kunnen niet leiden tot belanghebbendheid.
Conclusie
Hoe groot de maatschappelijke betrokkenheid, lokale band of ideële gedrevenheid ook is: zonder objectieve, meetbare gevolgen op de eigen woon- of leefsituatie (zoals een beperkte afstand en zicht) strandt het beroep op belanghebbendheid.
