De Afdeling oordeel in haar uitspraak van 19 augustus 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:4867) dat ter bepaling van het antwoord op de vraag binnen welke gemeente een project in hoofdzaak wordt uitgevoerd (als bedoeld in art. 2.4, eerste lid, Wet algemene bepalingen omgevingsrecht, “Wabo”) niet enkel de oppervlakte van de betrokken gronden bepalend is, maar ook de intensiteit van het beoogde gebruik en de ruimtelijke uitstraling daarvan op de omgeving moeten worden meegewogen.
De milieuvereniging die opkwam tegen de verleende omgevingsvergunning voor het in afwijking van het bestemmingsplan gebruiken van gronden voor het organiseren van hippische dressuur- en springwedstrijden voerde in hoger beroep bij de Afdeling onder meer aan dat niet gemeente X maar de aangrenzende gemeente Y bevoegd was op de aanvraag te beslissen. Het zwaartepunt van de afwijking van het bestemmingsplan, afgemeten aan de hand van de oppervlakte van de betrokken gronden, zou volgens de vereniging namelijk in gemeente Y veel groter zijn. Omdat de gemeenteraad van de gemeente Y geen verklaring van geen bedenkingen had afgegeven voor het project, zo vervolgde de vereniging, was de omgevingsvergunning op onjuiste gronden verleend. Naar het oordeel van de Afdeling was niet gemeente Y maar gemeente X bevoegd om te beslissen op de aangevraagde omgevingsvergunning, omdat het project hoofdzakelijk daar wordt uitgevoerd (als bedoeld in art. 2.4, eerste lid, Wabo). De Afdeling overweegt dat het zwaartepunt van de afwijking van het bestemmingsplan wat betreft het ruimtebeslag (uitgedrukt in het aantal vierkante meters) weliswaar mogelijk plaatsvindt op het grondgebied van gemeente Y, maar dat bij beantwoording van de vraag in welke gemeente de activiteiten hoofdzakelijk plaatsvinden ook de intensiteit van het aantal deelnemers, de frequentie van de wedstrijden en het bijbehorend parkeren moeten worden meegewogen. Beoordeeld naar deze laatstbedoelde criteria vindt het betrokken project volgens de Afdeling grotendeels plaats op het grondgebied van gemeente X.
