Passende beoordeling Wet natuurbescherming

Volgens een milieuvereniging is er onterecht géén voortoets of passende beoordeling uitgevoerd. Een dergelijke toets of beoordeling mag enkel achterwege blijven wanneer op voorhand vaststaat dat de ontwikkeling geen significante effecten zal hebben op Natura 2000-gebieden (artikel 2.8 lid 2 Wnb). In dit geval is dat onvoldoende onderzocht. Bovendien kan door de uitbreiding van het bouwvlak een grotere stal worden gerealiseerd voor meer dieren, of kan een stalsysteem met meer emissie per dierplaats worden mogelijk gemaakt.

Het college brengt hiertegen in dat er voorschriften zijn verbonden aan de verleende Wnb-vergunning, op basis waarvan een maximum aantal te houden dieren en het type stalsysteem is geborgd. Volgens hem is het daarom niet noodzakelijk om de gevolgen van de ruimere mogelijkheden voor Natura 2000-gebieden planologisch te regelen.

Naar aanleiding van een eerdere uitspraak van de Afdeling overweegt de voorzieningenrechter dat “wanneer er sprake is van een zogenoemde een-op-een inpassing waarvoor al een natuurvergunning is verleend, de gevolgen hiervan voor Natura 2000-gebieden niet hoeven te worden onderzocht, als ook is voldaan aan de voorwaarden van artikel 2.8 lid 2 Wnb” (ECLI:NL:RVS:2018:1185) (1).

In dit geval is de voorzieningenrechter van oordeel dat het initiatief geen herhaling of voortzetting is van een project waarvan reeds eerder een passende beoordeling is gemaakt. Er is dus geen sprake van een een-op-een inpassing. Aangezien de regels uit de vergunningvoorschriften niet in de bestemmingsplanregels zijn vastgelegd, is het niet zeker dat alleen de op grond van de Wnb-vergunning toegestane ontwikkelingen en maximale stikstofuitstoot mogen plaatsvinden. Er was dus wel een passende beoordeling van de gevolgen voor Natura 2000-gebieden vereist.

Bron

1. https://www.raadvanstate.nl/uitspraken/@113365/201706168-1-r1/