Is de ‘veelschrijversrichtlijn’ een beleidsregel of een beschikking?

De Veelschrijversrichtlijn is bedoeld om herhaaldelijke berichten, verzoeken en/of klachten binnen door het college vast te stellen ‘veelschrijversdossiers’ te kunnen beantwoorden met een algemene boodschap waarin tot uitdrukking komt dat deze berichten, verzoeken en/of klachten niet verder in behandeling zullen worden genomen.

De Afdeling is van oordeel dat de Veelschrijversrichtlijn een beleidsregel is. Dat er (nog) geen andere veelschrijversdossiers zijn aangewezen, betekent niet dat de Veelschrijversrichtlijn alleen op [appellant] ziet.

De Veelschrijversrichtlijn is bij besluit vastgesteld door het college en de burgemeester en bevat algemene regels, die zich lenen voor herhaalde toepassing, ook in andere gevallen dan dat van [appellant]. Aan de hand van die algemene regels kunnen herhaaldelijke berichten, verzoeken en/of klachten binnen zogeheten ‘veelschrijversdossiers’ beantwoord worden met een algemene boodschap waarin tot uitdrukking komt dat deze berichten, verzoeken en/of klachten niet verder in behandeling zullen worden genomen.

De Veelschrijversrichtlijn wordt gebruikt bij de uitoefening van de bevoegdheden van het college en de burgemeester, zoals het beslissen op handhavingsverzoeken en verzoeken op grond van de WOO. In de Veelschrijversrichtlijn wordt onder meer uitgelegd wanneer sprake is van een veelschrijversdossier en wordt de afweging gemaakt dat een inhoudelijke behandeling van berichten behorend tot dat dossier niet in verhouding staat tot de inspanning die van een overheidsinstantie mag worden verlangd. Verder staat in de Veelschrijversrichtlijn dat in individuele gevallen van deze richtlijn kan worden afgeweken.

Het van toepassing verklaren van de Veelschrijversrichtlijn op het ‘kader handelswijze dossier Nolweg, Schelluinen’ is op zichzelf niet op rechtsgevolg gericht. Het rechtsgevolg, de schriftelijke weigering te beslissen op een aanvraag via de algemene boodschap zoals geformuleerd in de Veelschrijversrichtlijn, wordt daarmee alleen aangekondigd. De van toepassingsverklaring heeft in zoverre een informatief karakter en het college stelt terecht dat voor een weigering een besluit te nemen nog nadere besluitvorming nodig is. Die komt pas tot stand als een persoon na de aanwijzing als veelschrijver weer een aanvraag indient, het college geen aanleiding ziet van de Veelschrijversrichtlijn af te wijken en die aanvraag zonder meer afwijst.