Artikel 7:9 Awb is geen suggestie, maar een strikte grens. Een analyse van de herhaalde hoorplicht

De casus:

Een ondernemer wijzigt tijdens de bezwaarfase de rechtsvorm van de horecazaak. De Burgemeester van Tiel ontdekt dit na de hoorzitting en trekt een harde conclusie: de vergunning moet worden geweigerd. De aanvraag klopt immers niet meer met de werkelijkheid. De gemeente dacht de zaak hiermee af te doen. “Horen heeft geen zin meer, de feiten liggen er nu eenmaal,” was het argument.

Artikel 7:9 Awb

De rechter is onverbiddelijk. Artikel 7:9 Awb is geen keuze, maar een strikte waarborg. Zodra feiten van “aanmerkelijk belang” boven water komen vóór de beslissing op bezwaar, móet de burger opnieuw gehoord worden. De ondernemer gaf op zitting aan de v.o.f. direct terug te willen draaien naar een eenmanszaak. Door niet opnieuw te horen in de bezwaarfase, werd de ondernemer deze kans op herstel ontnomen. De gemeente claimde dat een nieuwe Bibob-toetsing de uitkomst toch niet zou veranderen. De rechter stelt scherp: zolang een uitkomst ongewis is, mag je als bestuursorgaan niet vooruitlopen op een negatieve beslissing. De beslissing op bezwaar werd vernietigd wegens onzorgvuldigheid.

De harde les voor de praktijk

De bezwaarfase is géén invuloefening of formaliteit. Het is het moment voor de menselijke maat en juridische precisie. Wordt de grondslag van een weigering gewijzigd? Hoor opnieuw.

Door Marc Hölzmann