Bbl gewijzigd voor uitvoering Gigabitinfrastructuurverordening

De kern van deze wijziging is dat nieuwe gebouwen, en in bepaalde gevallen ook gebouwen die ingrijpend worden gerenoveerd, moeten worden uitgerust met een glasvezelklare fysieke infrastructuur. De Europese verordening verlangt dat gebouwen zodanig worden voorbereid dat Very High Capacity-netwerken, zoals glasvezel, zonder belemmeringen kunnen worden aangelegd. In het Bbl is dit nu uitgewerkt in nieuwe artikelen 4.244 en 4.245. Daarmee is nauw aangesloten bij de letterlijke bepalingen uit de verordening, zodat de regels voor marktpartijen direct herkenbaar en handhaafbaar zijn.

Voor woongebouwen – dus meergezinswoningen – geldt voortaan ook de verplichting om een centraal toegangspunt te realiseren waar netwerkexploitanten kunnen aanlanden. De nota van toelichting benadrukt dat hiermee een duidelijke verbetering wordt bereikt ten opzichte van het oude regime onder de voormalige breedbandrichtlijn: in plaats van een losse doorvoer naar individuele meter- of meterruimtes wordt een robuuste en toegankelijk ingerichte aansluitlocatie verplicht. In eengezinswoningen blijft de impact in de praktijk beperkt, omdat het individuele toegangspunt en het netwerkaansluitpunt vrijwel altijd in dezelfde ruimte liggen.

Niet elk gebouw valt onder de nieuwe verplichtingen. Het Bbl sluit verschillende categorieën expliciet uit, waaronder gebouwen voor landsverdediging, erediensten en religieuze activiteiten, lichte industriefuncties zoals kassen en stallen, en bouwwerken geen gebouw zijnde. Ook nevengebruiksfuncties worden buiten beschouwing gelaten. De toelichting maakt duidelijk dat deze uitzonderingen aansluiten op de doelstelling van de verordening: in functies waar mensen niet verblijven of waar digitale infrastructuur geen toegevoegde waarde heeft, zou de verplichting slechts kostenverhogend werken zonder maatschappelijk nut.

Bij ingrijpende renovaties introduceert het Bbl een nieuw artikel 5.21e, waarmee de Europese verplichting voor verbouwsituaties wordt overgenomen. Dat betekent dat als meer dan een kwart van de bouwschil wordt vernieuwd, ook de aanleg van gigabitinfrastructuur verplicht kan worden. Het bevoegd gezag krijgt wel ruimte om in uitzonderlijke gevallen af te zien van die verplichting, bijvoorbeeld wanneer uitvoering technisch niet haalbaar is of tot onevenredige kosten zou leiden. De regeling is daarmee streng in uitgangspunt, maar niet blind voor de realiteit van bestaande bouw.

De exacte technische eisen voor leidingen, microducts, kabelspecificaties en het toegangspunt worden bij ministeriële regeling in de Omgevingsregeling vastgelegd. De verwachting is dat deze specificaties aansluiten bij bestaande ontwerp- en aanlegpraktijken, zodat de markt geen grote omschakeling hoeft te maken.

Gemeenten blijven verantwoordelijk voor toezicht en handhaving. Volgens de impactanalyse van Cebeon zullen de gevolgen voor gemeentelijke taken beperkt zijn, omdat de nieuwe voorschriften aansluiten op bestaande werkzaamheden binnen het bouw- en woningtoezicht. Voor de praktijk is vooral van belang dat aanvragen worden beoordeeld op basis van het recht dat gold op het moment van indienen: wie vóór 27 maart 2026 een aanvraag heeft ingediend, valt dus nog onder het oude regime.

Met deze wijziging wordt de digitale basisinfrastructuur van gebouwen structureel versterkt. De overheid kiest duidelijk voor een toekomstvaste normering waarin glasvezelvoorzieningen net zo vanzelfsprekend worden als andere gebouwgebonden infrastructuur. Voor iedereen die werkt aan nieuwbouw, transformatie of herontwikkeling van gebouwen betekent dit dat de voorbereidingen voor gigabitnetwerken een integraal onderdeel worden van de ontwerpfase.

Besluit van 20 februari 2026 tot wijziging van het Besluit bouwwerken leefomgeving in verband met de uitvoering van de gigabitinfrastructuurverordening